Welkom

WELKOM op mijn blog.

Ik hoop dat je met veel plezier zult volgen wat er zoal rondom THE5OAKS te beleven valt.


Over de bewoners: HARRY , maatje van Yvon, opa van Nanne en Noud en YVON, (alweer bijna 20 jaar onafscheidelijk) maatje van Harry, moeder van Robbert en Yvonne, oma van Nanne en Noud. Over Jonze labradorvriend Binq, die alweer 2 jaar ons leven deelt. Over de andere dieren die er waren staan nog veel leuke verhaaltjes te lezen.

Ik schrijf over onze belevenissen, de verbouwing, de leuke en minder leuke dingen die op ons dagelijks pad komen. Over dat het heerlijk wonen is op het Overijsselse platteland.

En natuurlijk maak je me heel erg blij met je reactie!

Groetjes Yvon

zondag 11 maart 2012

Enge gedachte.....

Gisteren zag ik op televisie een programma over medicijngebruik bij heel jonge kinderen. En dan met name ritalin, een medicijn dat gebruikt wordt voor kinderen die adhd of add hebben. Bij ritalin wordt door de fabrikant gewaarschuwd dat zeker niet bij erg jonge kinderen mag worden  omdat ze niet weten wat de effecten zijn. Tijdens dat programma kwamen ouders aan het woord die kinderen hadden die aan adhd en add verwante klachten hadden. Maar waar ik heel erg van schrok was het verhaal van één moeder. Haar zoontje had ook problemen en zij had geprobeerd een "rugzakje" voor haar kind te krijgen. Maar dat was geweigerd en waarom? Omdat de  moeder haar kind geen ritalin wilde geven. Het Ciz (Centrum Indicatiestelling Zorg) had geconcludeerd dat zij eerst maar haar kind medicijnen moest gaan geven en dat dan bekeken zou worden of ze alsnog recht had op een rugzakje. Kijk,  dat gaat wel heel erg ver.

En toen moest ik ineens denken aan een uitspraak van het Ciz een aantal jaren geleden. Ik had ivm mijn handicap voor een paar uur in de week een pgb huishoudelijke verzorging. Eén van de redenen die het Cis aanvoerde waarom ik dan niet meer kreeg was omdat ik weigerde me aan mijn handen te laten opereren. Het vreemde is dat de orthopeed een operatie dringend had afgeraden omdat ik dystrofie had gekregen na een enkel operatie. En hij  vermoede dat met een operatie aan mijn handen het risico bestond dat de dystrofie ook daar zou ontstaan. Bovendien zou een operatie de situatie niet meer kunnen verbeteren, hooguit zou erger kunnen worden voorkomen. Dus te veel risico voor te weinig resultaat.  Helaas trok het Ciz zich van dat advies niets aan. En gisteren eigenlijk weer zo'n verhaal.

Het recht op lichamelijke integriteit dat is verankerd in onze grondwet en luidt:


 "Iedereen heeft behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam". De kern is dat iemand zelf mag bepalen welke ingrepen hij of zij van buitenaf duldt en dat niemand gedwongen mag worden iets anders te doen dan hij of zij zelf beoogt.
Je zou denken dat dat recht dus in de wet is is vastgelegd maar het begin van dat artikel baart mij toch wel zorgen:
"behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen"


Als de overheid dus op een gegeven moment bepaalt dat zij vinden dat iets goed voor je is: behandeling, medicijnen etc. En dat wordt in een wet vastgelegd dan kan daar met artikel 11 van de grondwet altijd naar verwezen worden. 


Het komt er dus op neer dat de overheid kan bepalen hoever de lichamelijke integriteit van een mens reikt.  Als je daar op door borduurt betekent het dus dat er akelige mogelijkheden zijn te te bedenken....... 


En dat vind ik een enge gedachte..... 





2 opmerkingen:

Geke zei

heb het ook gezien en had er ook mijn gedachten over.
Bij mij is echter het omgekeerde ,ik ben na een val 2 jaar geleden ernstige klachten,kan amper lopen(met krukken maximaal 10 minuten aaneen)ben inmiddels 80-100% afgekeurd en dat op mijn 43ste .Echter omdat op foto's de schade aan mijn knie nog te gering is krijg ik nu geen nieuwe knie,juist omdat ik daar ook te jong voor ben en die niet levenslang meegaat en de kans is dat ik dan klachten hou
Ik moet wachten tot er nog meer schade is of ik nog meer klachten heb,tot die tijd moet ik maar meer morfine slikken.Ik vind het onbegrijpelijk dat het nu nog niet genoeg is,we hebben ondertussen de badkamer aan moeten passen,huishouden doet man en kinderen .
Terwijl ik het risico wel wil nemen,nu kom ik zeker niet van mijn klachten af .
Heb het idee dat de zorg in Nederland steeds meer te wensen overlaat

Bianca zei

Klinkt toch werkelijk te waanzinnig voor woorden!! Zo'n moeder beslist toch wat ze haar kind geeft of niet?! Ik vind sowieso dat er veel te snel naar medicijnen wordt gegrepen. Ook ik heb een beperking; artrose in knieën en heupen en fibromyalgie. Die artrose in mijn knieen heb ik al vanaf mijn 22e. Ik zou heel graag wekelijkse therapie krijgen (zwemmen en/of fitness onder begeleiding) maar fibromyalgie wordt door "europa" niet als chronische ziekte gezien en heb ik geen recht op permanente fysio. Dat ik het al meer dan 8 jaar heb is dan niet chronisch genoeg??
Kunstknieën ben ik ook nog "niet slecht genoeg" voor. Langer dan een half uur lopen gaat niet meer en op onze volgende vakantie gaat er ook een rolstoel mee. Ik zou liever nu (bijna 40) kunstknieen krijgen en niet over 10 jaar pas als ik al 8 jaar in een rolstoel heb gezeten! Te zot voor woorden!!! En zo kan ik de hele familie wel af met diverse verhalen over ons zorgsysteem....
Maar, eerlijkheid gebied me wel te zeggen; Hier hebben we het nog waanzinnig goed, vergeleken bij vele andere landen en ik ben blij dat ik hier woon....

Er is een fout opgetreden in dit gadget