Welkom

WELKOM op mijn blog.

Ik hoop dat je met veel plezier zult volgen wat er zoal rondom THE5OAKS te beleven valt.


Over de bewoners: HARRY , maatje van Yvon, opa van Nanne en Noud en YVON, (alweer bijna 20 jaar onafscheidelijk) maatje van Harry, moeder van Robbert en Yvonne, oma van Nanne en Noud. Over Jonze labradorvriend Binq, die alweer 2 jaar ons leven deelt. Over de andere dieren die er waren staan nog veel leuke verhaaltjes te lezen.

Ik schrijf over onze belevenissen, de verbouwing, de leuke en minder leuke dingen die op ons dagelijks pad komen. Over dat het heerlijk wonen is op het Overijsselse platteland.

En natuurlijk maak je me heel erg blij met je reactie!

Groetjes Yvon

vrijdag 27 april 2012

Het huisje....



Het “huisje”  zoals het er vermoedelijk ooit heeft uitgezien……….
Jarenlang, misschien al wel langer dan honderd jaar stond in een buurtschap een huisje. Het was een klein boerderijtje. Je weet wel zo’n boerderijtje waar je vanuit de stal zo de woonkamer binnen loopt. Met een klein zijkamertje dat als keukentje dienst doet. Nou ja, keukentje, er was een aanrecht, maar het water liep niet via een riolering weg, nee het liep  vanaf  de afvoer van het aanrecht rechtstreeks naar buiten, waar het in een gootje terecht kwam dat het water naar de sloot voerde. In het achterhuis, de deel, was het “gemak”. Een hokje met daarin een plank met een gat er in. In dat gat paste een deksel, want luchtverfrissers waren er nog niet en “”brillen met een deksel” waren nog helemaal niet uitgevonden. Maar…. de mensen die er woonden waren er tevreden mee. Op de deel was een hoek waarin de varkens stonden. Later een paard. In de woonkamer waren twee bedsteden waarin de bewoners ’s avonds gingen slapen. Dan was het nog lekker warm in de kamer.
Groter was het huisje niet. Maar jarenlang  woonde ze er tevredenheid en geluk.

Maar…. toen kwam de vooruitgang. Alles moest anders, beter,  mooier, comfortabeler. En helaas gingen ook de bewoners  met hun tijd mee gaan.
De mooie schouw werd weg getimmerd  achter schrootjes, want die waren “in”.
Over de mooie oude boeren plavuizen in de woonkamer werd  vaste vloerbedekking gelegd. Maar erg handig was dat niet want al het vuil van buiten liep zo de kamer in.
In de ogen van de “moderne” buurtschapbewoners  waren de bewoners van “het huisje” nog steeds veel te ouderwets, ze gingen niet genoeg met hun tijd mee. Maar dat wilden de bewoners ook helemaal niet. Ze waren tevreden.
Met de vooruitgang is helaas ook dat woord verdwenen.

De laatste bewoonster overleed en het huisje kwam leeg te staan.
En toen zag een “modern” mens, die wel met zijn tijd meeging, zijn kans.
Het huisje veranderde van eigenaar. Het  werd flink onder handen genomen.
Het doel was er een modern, mooi, van alle gemakken voorzien huis van te maken. Er werd gesloopt, bouwmaterialen werden af en aan gesleept. Maar toen, plotseling, ging het niet zo snel en voortvarend als wel gedacht was.
Zonder begrijpbare redenen kwam al die verbouwerei tot stilstand. Over de bergen stenen groeide onkruid Op het hout dat buiten overal lag groeide mos, en  nog weer later begon het te rotten. Langzamerhand  daalde de rust weer over wat eens zo’n mooi rustiek boerderijtje was geweest.
Maar van wat eens een mooi sfeervolle huisje  was geweest met zijn mooie ouderwets voortuintje, het  keurig aangeharkte grint, de geknipte heg, was helaas niets meer over. Het was niet meer dan een ruïne. Steeds meer ging het huisje achteruit. En nu vraagt iedereen zich al weer jaren af wat er mee gaat gebeuren.

Dus, vertel mij niet dat vooruitgang altijd verbetering betekent. Vaak wordt er te hard van stapel gelopen en komt de trein tot stilstand en nog vaker gaat het daarna snel bergafwaarts.
Over een aantal jaren is  er een heel bijzonder monument bij .
Het wordt dan   het monument van de vooruitgang.

Als voorbeeld voor de mensen : HOE HET NIET MOET.

2 opmerkingen:

Johanna Zweden zei

Ja Yvon wat zit er een waarheid in jou verhaal, maar helaas het gebeurt om je heen ik was in Amsterdam een paar weken geleden, en van mijn geboorte huis, tot panden waar ik in heb gewoond, bestaat nog maar een huis,alles is vernieuwd, is het beter geworden! eigenlijk wel ja, want het dient nu de mens van nu! vind ik het jammer , die vooruit gang ! Ja, als ik zo een mooi pandje wat jij laat zien,, verdwijnt! helaas
Groetjes Joke en alvast een fijn weekeinden

Chris zei

Tja, zo'n huisje is natuurlijk heel schattig en nostalgisch. Je kan wel eens verlangen naar die tijd van eenvoud. Hoewel, de mensen moesten keihard werken om het hoofd boven water te houden en een gezin te voeden. Dus doen we met z'n allen toch wel mee met die vooruitgang. Maar niet alles is beter, absoluut niet.

Er is een fout opgetreden in dit gadget