Het wil niet echt lukken

Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen ben ik bezig met de laatste loodjes van de Love Faitha and Hope.

Gingen de eerste 6 blokken probleemloos. Met de laatste drie ben ik aardig aan het stuntelen.

Blok 7 ging nog wel

Dat is nu af. Toen was blok 8 aan de beurt. Het maken van het blok zelf lukte aardig maar toen bleek dat ik niet genoeg tussenvulling had voor de laatste twee blokken. 

Dan eerst maar het laatste blok maken.... Maar dat wilde maar niet lukken. Eerst het blok in elkaar gezet. Oeps... iets niet goed gedaan. Het blok bleek niet 18 x 18 inch te zijn maar 18 x 16 inch.... Een van de rijen stof te smal gesneden. Uithalen dus. Nieuwe rand gesneden en er weer tussen genaaid.
Oeps.. toen bleek de eerste rand van het pannel achterstevoren er aan te zijn genaaid. Uithalen maar weer en nu er goed aan zetten. Het was tijd voor de applicaties. Alles keurig getekend op vlisfix, daarna op de stof gesttreken.
Oeps..... een paar patroondeeltjes op de verkeerde stof. Toen heb ik alles aan de kant gegooid.
Grrr ik ga donderdavond wel verder als Miny komt.
Donderdag avond dus opnieuw de patroondeeltjes op vlisofix overtrekken, op de stof strijken, uit de stof knippen en dan op het pannel strijken.
Oeps..... twee bloemetjes met de verkeerde kant op de stof gelegd en die plakten toen aan het strijkijzer vast. En nu...... nu doe ik niets meer tot ik weer een beetje rust in mijn hoofd. heb. 

Noaberschop in de praktijk

Vanmorgen werd er op de deur geklopt. Het was onze buurman. Hij vertelde dat we even mee naar buiten moesten komen. En daar stond zijn tuintrekker met een aanhanger er achter. En dat aanhangertje lag vol met.....  brandhout! "Want", zei hij, Volgende week staat er wel een houtkachel bij jullie maar we kunnen onze buren toch niet in de kou laten zitten. Kijk... dat is nu noaberschop....

En zo kan ik nog best een aantal voorbeelden noemen van noaberschop die wij ondervonden hebben. Het voor elkaar klaar staan is het belangrijkste. We overlopen elkaar niet hier in de buurt. Geen koffie ochtentjes, hebben we het allemaal veel te druk voor. Maar als er iets is weet je dat je (al is het midden in de nacht) bij elkaar terecht kunt.
Afgelopen zomer moest de tuin worden leeggehaald. En voor DH was dat een te grote opgave om dat in z'n eentje te doen. Dan is er wel een andere buurman met zijn kraan die komt helpen. En al wonen we dan een paar honderd meter van de verschillende buren af, we weten dat we er voor elkaar zijn.....

Wat is Noaberschop

Noaberschop (Twents) of naoberschap (Achterhoeks en Drents) (Nederlands: nabuurschap) zijn de gezamenlijke noabers (buren) in een kleine sociale, (overwegend agrarische) gemeenschap. Binnen de noaberschap geldt de noaberplicht. Dit houdt in een verplichting, de noabers (in een ruime zin des woords) bij te staan in raad en daad indien dat nodig is.

Vanouds was het een heel ruime en intensieve vorm van burenhulp, die onontbeerlijk was voor de bewoners van boerderijen en in dorpen die niet kunnen rekenen op goede openbare voorzieningen. Het is vooral een begrip dat bekend is in de Achterhoek, Twente en andere delen van Overijssel, in Drenthe, maar is evenzeer in het westen van Duitsland te vinden (Grafschaft Bentheim en omgeving).

Plaatselijk wordt voor "noaberschap" ook het woord "noawas" gebruikt. Het woord "noawas" kan ook worden gebruikt om iemands hoedanigheid als "noaber" aan te duiden. Iemand kan dus noawas (niet "een naowas") zijn.

Daarnaast heb je ook vaak de noaste noaber of noaste noawas, ook wel de eerste noaber. Dat is doorgaans de meest nabije buur. Dit is meestal diegene aan wiens kant jouw voordeur zit. Deze noaste noaber heeft een nog sterkere noaberplicht. Deze buur verzorgt jouw planten, post en soms zelfs je huisdieren als je op vakantie bent. Ook ondersteunt hij of zij in kleine zaken bij ziekte en bij overlijden en verzorgt of regelt hij uit naam van alle noabers voor een fruitmand, rouwkrans, ooievaar, Abraham, Sara, huwelijksboog of meiboom.

Vanouds is het gewoonte dat ingeval van overlijden de verwanten van de overledene de noaste noaber op de hoogte stellen van het overlijden. De noaste noaber heeft dan tot taak om de overige noabers officieel op de hoogte te stellen van het overlijden. Tot de noaberplicht van de gezamenlijke noabers behoort vervolgens het verzorgen van rouwkaarten en dergelijke en het dragen van de kist. Ook was het gebruikelijk dat de noabers bij overlijden de luiken van het huis van de overledene half dicht deden. Wie van de noabers waar rouwkaarten moest bezorgen werd vaak bepaald aan de hand van het trekken van briefjes. In vroeger tijden kon dit bezorgen van rouwkaarten (met de fiets of te paard) een hele opgaaf zijn als bijvoorbeeld veraf woonachtige familieleden van het overlijden op de hoogte gebracht moesten worden. Het dragen van de kist gebeurt vaak nog steeds door de noabers. De overige verplichtingen bij overlijden zijn vervallen. Soms wordt nog wel een symbolisch bedrag van enkele euro's per noaber bijgedragen in de kosten van de uitvaart.

Trouwkaarten werden vroeger ook vaak door de noabers bezorgd. Noabers die de trouwkaarten langsbrachten hadden vaak een hoed op met een roos. Vaak ging het uitnodigen gepaard met een gedicht aan de genodigden. Al met al was het een vrolijke boel, vaak ook omdat de bezorgers wat alcoholische drank op hadden. Na een geboorte verleenden vrouwen onder de naobers vaak kraamhulp.

De gewoonte is, dat al wie men uitnodigt bij het betrekken van een nieuwe woning, dat wil zeggen, een ieder wiens huis men kan zien vanaf het eigen erf, noabers zijn, die men uit dient te nodigen als men eenmaal gesettled is en voor wie dus (van weerskanten) de noaberplicht geldt. Veelal is dit onuitgesproken. Maar het zal als een diepe belediging opgevat worden, als men tegen deze regel zondigt. Ook het verwaarlozen van de noaberplicht zelf wordt zeer ernstig opgevat.

De nieuwkomer in de buurt moest en moet de buren vragen om "noaber" te zijn. Het was en is dus niet vanzelfsprekend dat de feitelijke buren automatisch noabers zijn. De buren kunnen het noaberschap accepteren. Zij kunnen het ook weigeren, bijvoorbeeld omdat zij al veel noabers hebben. Het is ook mogelijk om iemand nog na jaren te vragen om noaber te worden. Noaberschap eindigde niet automatisch door vertrek. Noaberschap met de daaraan verbonden noaberplicht moest opgezegd worden. Wanneer hieraan niet werd voldaan bleef men noaber. Ook als men ver weg was verhuisd. Het spreekt vanzelf dat de noaberplichten in een dergelijk geval weinig praktische betekenis meer konden hebben. De grootte van de noaberschap was dus individueel bepaald en kon in de loop van de jaren ook wijzigen.

Door moderne ontwikkelingen zoals de afname van het aantal agrariërs, de toenemende bedrijfsmechanisatie, de mogelijkheid van bedrijfshulp, de mogelijkheid om zich tegen de kosten van een uitvaart te verzekeren enzovoort neemt de praktische betekenis van de noaberschap en van de noaberplicht af. De regels met betrekking tot de rechten en verplichtingen met betrekking tot de noaberschap raken daardoor in vergetelheid. Het opzeggen van de noaberschap zonder goede reden of het niet nakomen van noaberplichten, voor zover die nog bestaan, worden echter binnen de noaberschap nog steeds als een bijzonder ernstige zaak opgevat.

Vandaag, de dag van het gedicht

Ik las op HAAR blog dat het vandaag de dag van het gedicht is. Dus wil ik niet achterblijven want ik heb iets met gedichten. Ooit ben ik begonnen in een gewoon schrift. Elk gedicht(je) dat ik tegen kwam en dat mij aansprak schreef ik daar keurig in. Inmiddels is het een versleten schrift geworden maar ik ben er nog steeds super zuinig op. Het vertelt het verhaal van hoe mijn stemming was door al die jaren heen. Mooie tijden, minder mooie tijden. Tijden van verdriet maar ook tijden van geluk..... En dit onderstaande gedicht is de wijze les die je eigenlijk elke dag moet lezen....

Dagboek van een blondje...

Sorry, ik weet het je mag niet discrimineren maar hij is te leuk om jullie niet te laten meegenieten..... 

Januari - Nieuwe sjaal teruggebracht naar winkel, was veel te strak.

Februari - Ontslagen bij apotheek omdat ik vergeten was de flessen te labellen? Zucht, die passen toch nooit in de typemachine!!

Maart - Voelde me trots..... Puzzel van 100 stukjes was na 6 maanden af! Er stond 2-4 jaar op de doos!!!!

April - Uren vastgezeten op roltrap bij V&D. Er was een stroomstoring.!!!!

Mei - Geprobeerd ranja te maken, maar zoveel water als er bij moest paste niet bij in dat blik van de ranja. Van die instructies klopt ook geen barst!!!!

Juni- Geprobeerd om te gaan waterskiën, maar kon nergens een meer vinden met zo´n kabelbaan erboven.

Juli -  een wedstrijd borstcrawl verloren met het zwemmen. Kwam er later achter dat alle andere deelnemer vals speelden. Ze gebruikten allemaal hun ARMEN!!!!!

Augustus - Mezelf buiten de auto gesloten in een fikse regenbui. Uren op de wegenwacht gewacht. Auto van binnen helemaal nat geworden, omdat het zonnedak open stond.

September- 3 weken op hondenuitlaatterrein gestaan met hond. Er kwam niemand die hem ging uitlaten. NOEM HET DAN NIET ZO!!

Oktober - Haat M &M's..... stomme dingen kun je bijna niet afpellen.

November - 4,5 dag kalkoen gebraden! In de instructies stond 1 uur per pond. Ik weeg 109 pond, hebben ze vast niet goed want smaakte helemaal niet lekker!!! Was vast Afrikaanse kalkoen, zo zwart

December - Kon 112 niet bellen....."duh"..... stom nummer ook, iedereen weet toch dat er geen "11" knopje op een telefoon zit. Hebben ze vast niet goed !!

 

wolbol houder

Laat ik nu op marktplaats deze wolbol houder tegenkomen. Niet goedkoop maar voor wie er echt één wil hebben ....! Verder kun je googelen op yarnholder en dan kom je ook heel veel verschillende variaties tegen. Zoals deze:

of deze. De beschrijving (wel in het engels) hoe je hem moet maken kun je HIER lezen.

Het patroon

Ik heb veel mailtjes gehad met de vraag om het patroon van de sjaal die ik heb gebreid. Het is dus gemakkelijker om het patroon hier neer te zetten….

De wol is te koop bij:

Astrids dutchobsessions

Benodigdheden minimaal 160 gram Kanu wol (wil je een langere das dan meer wol. Zelf gebruik ik anderhalve bol per sjaal). Heel mooi wordt de sjaal als je twee bollen gebruikt. Je kunt hem dan lekker een keer rond je hals slaan....

Het patroon:
Zet 74 steken op pen 5. Zet al breiend op.

Pen 1 tot en met 10: recht
Pen 11: 5 recht (10 afhechten, 8 breien) Herhaal () 3 x, 10 afhechten 5 recht
Pen 12: 5 recht (10 steken opzetten, 8 recht) Herhaal () 3 x, 10 steken opzetten, 5 recht = 74 steken.
Pen 13 tot en met 22 recht breien
Pen 23: 6 steken afhechten, 8 steken breien (10 steken afhechten, 8 steken breien). Herhaal () 3 x, 6 steken recht
Pen 24: 6 steken afhechten (8 recht, 10 steken opzetten). Herhaal () 3 x, 6 steken opzetten
Pen 25: recht breien en 6 steken opzetten = 74 steken.

Herhaal vanaf pen 2 tot en met pen 25 tot de gewenste lengte (ongeveer 2 meter)
Alles afhechten na pen 22.

De das is dan ongeveer 2 meer lang.

De das wassen op het wolprogramma of met de hand in handwarm water.
Liggend laten drogen. (Ik kreeg van iemand de tip de sjaal met een tennisbal in een sloop te doen en zo te wassen).

Als je dan het gewenst vilt resultaat nog niet hebt. De das nogmaals wassen , maar dan iets warmer. Voorkom dat je de sjaal te warm wast want dan loop je de kans dat hij te stijf wordt.

breihulpje

Vroeger rolde mijn bol wol altijd over de vloer. Tot ik twee jaar geleden in Denemarken een geweldig brei-hulpje heb gekocht.

Niks geen gerol meer over de grond. Terwijl je zit te breien rolt de draait automatisch af. Helaas hadden ze er nog maar 1. Het is zo'n mooi stukje werk. Mooi glad gepolijst. Ik ben al een hele tijd op zoek naar iemand die er nog een paar voor mij wil maken. Maar het probleem zit hem in het bovenste stuk. Zucht....... zal dus nog een keer terug moeten naar Denemarken... (niet dat ik dat erg vind hoor... Graag zelfs maar het zal nog wel even duren voor ik daar weer een keer naar toe zal gaan...

 

Zomaar even genieten...

Quiltvakantie

Ik ben al een paar keer met een aantal quiltsters een weekeind, midweek of week weg geweest. En natuurlijk probeer je in zo'n periode vooral dingen te doen die met quilten te maken hebben. Meestal zoeken we dan een onderkomen in de buurt van quiltwinkels. Maar wat natuurlijk ook geweldig leuk is om een onderkomen te zoeken bij een quiltsters thuis. Als ze bijvoorbeeld een B&B heeft of een zomerhuisje. En daarom lijkt het me wel leuk om in de zijbalk van mijn blog een lijst te maken van allerlei onderkomens bij quiltsters thuis. Inmiddels telt de lijst "al" drie adressen. Maar weet je nog een leuk onderkomen dan wil ik dat graag er bij zetten.

Raar....

De meeste quiltsters vinden het leuk als je reageert op hun blog. Zo kwam ik pas een nieuw blog tegen. Toevallig omdat de bewuste blogster een reactie op mijn blog had achtergelaten. Ik heb toen een reactie op haar blog achter gelaten omdat ik oprecht vond dat wat ze maakte mooi was.  Later zag ik pas dat zij een foto van zichzelf in haar profiel heeft staan. En ik herkende haar. Een paar dagen later heb ik weer een berichtje geplaatst op haar blog en heb daar toen haar voornaam in genoemd. Moet kunnen toch? En wat schetst mijn verbazing toen ik gisteren haar blog bezocht bleek dat ze mijn berichten had verwijderd. Waarom? Mag ik haar voornaam niet noemen? Oke... maar stuur dan even een berichtje. Of wijzig het bericht en verwijder je naam eruit. Dat kan immers. Maar dan hoef je nog niet allebei de berichten te verwijderen. Mmmmmm vreemd. Zij is immers de eerste geweest die op mijn blog heeft gereageerd. Als ze dat niet had gedaan dan was ik vermoedelijk haar blog niet tegen gekomen. En... als ze haar  blog anoniem wil houden en dus niet herkend wil worden had ze niet een foto in haar  profiel moeten zetten. Onze lieve heer heeft vreemde kostgangers.

En ineens........

komt het moment heel dichtbij. Vanmorgen overleg gehad met de aannemer en een planning voor de komende 2 weken gemaakt. Vandaag is de stucadoor aan het voorstrijken, de installateur sluit de dakgoten aan op de riolering; heeft ook de buitenkraan aangebracht. De technische installatie voor de keuken is klaar. De schilders zijn momenteel bezig en die hebben werk t/m a.s. vrijdag. Deze week nog het dakraam aftimmeren en (hopenlijk) de doorvoer door het dak voor de houtkachel. Volgende week maandag en dinsdag wordt de keuken geplaats. Woensdag komt de stucadoor het def. stucwerk aanbrengen. Donderdag kan dat dan uitharden en vrijdag komen de schoonmakers . Wel is het zo dat voor we er echt in kunnen wonen de houtkachel moet worden aangesloten. Want de vloerverwarming mag de eerste zes weken niet worden gebruikt en drie weken in de kou zitten is geen optie. En ik wil natuurlijk dat dat gebeurt voordat alles wordt schoongemaakt want anders kun je daarna weer opnieuw beginnen. Maar als dat ook voor die tijd lukt:

 DAN KUNNEN WE OVER!!!!  

Jawel binnen 2 weken. HOERA!!!!!!! Dat zal wel niet in één dag lukken maar het einde van deel 1 is in zicht.....   En natuurlijk zijn we dan "pas" op de helft maar dan kunnen we al wel heerlijk wonen. 

En.... er is licht......

De verbouwing. Langzamerhand zie je steeds beter dat er aan de afwerking wordt gewerkt. De plavuizen liggen, de vensterbanken zitten er in. De spotjes in de keuken zijn aangebracht en branden. 

Gisteren is de schilder gekomen en die werkt de volgende week verder om alles te schilderen. Dus er begint schot in te komen. Ook wordt er verder gegaan met het aftimmeren. 
Voor mij kan het niet  snel genoeg  gaan voor we over gaan kunnen. Stof, rommel, voortdurend elektriciens die in en uit lopen omdat ze een kabeltje naar de meterkast moeten leggen. Oh ja... dan moeten er ook een gaten door de muren.... Stofzuiger er maar bij anders komt er weer een stofwolk. Overal tegelijk aan moeten denken. Oeps ze zijn een paar schakelaars vergeten. En er is ook vergeten dat er een stopkontakt voor de magnetron moet komen. Dus maar weer een paar sleuven maken. En of we hier al aan hebben gedacht en dat al hebben besteld. En tegelijk jeuken je handen om alles over te huizen want hier binnen is het niet gezellig meer. Maar... niet gemekkerd. Nog een paar weekjes en dan is het zover     Dan ziten we in het nieuwe gedeelte en kunnen ze aan de slag in het oude huis.

the5oaks: Nog een vondst uit de "oude"" doos.

the5oaks: Nog een vondst uit de "oude"" doos.: We hebben het denk ik allemaal wel... de liefde voor de knopendoos. Waarom? Misschien omdat er zoveel herinneringen boven komen. Van hoe je ...

even niets te showen....

Het is  hier stil op quiltgebied he? Blok 8 en 9 van de love faith and hope quilt liggen al bijna twee weken klaar maar er komt niets uit mijn handen. Niet dat ik het niet wil maar het hier te druk. Te druk met de grote verbouwing (zie mijn andere blog). Het is hier een grote stofbende en dan zet je niet graag je kostbare naaimachine op tafel. Het quilten moet maar een paar weken wachten tot we klaar zijn met deel 1 van de verbouwing. Ondertussen kan ik niet veel anders doen dat tussen de besprekingen met de bouwers door even op allerlei blogs te neuzen. Zucht..... en dan zie ik zulke mooie dingen voorbij komen dat mijn handen gaan jeuken. Maar...... het kan en mag niet. Wel ben ik bezig aan mijn zoveelste zwitserse gatenkaas sjaal.

Wel kreeg ik gisteren stof uit Amerika die ik in november al had besteld. Ik had de moed al opgegeven dat ik het nog zou ontvangen. Nu snap ik waarom het zolang heeft geduurd. Ik moest BIJBETALEN... Het pakketje heeft vermoedelijk tot ver na de feestdagen bij TNT op de plank gelegen tot ze tijd hadden het te controleren. Maar het is er teminste. Helaas kan ik het nog niet gebruiken. Het is stof voor de rand van de japanse quilt (een oude UFO) die ik eind vorig jaar tevoorschijn had gehaald.

En weet je wat het leuk is? Terwijl ik op mijn computer bovenstaande foto zoek kom ik ook deze tegen. Natuurlijk... ik kan gewoon gezellig hexjes maken. 

Nog een vondst uit de "oude"" doos.

We hebben het denk ik allemaal wel... de liefde voor de knopendoos. Waarom? Misschien omdat er zoveel herinneringen boven komen. Van hoe je als klein kind, zittend aan de tafel die doos op z'n kop mocht zetten. En dan maar zoeken. Zoeken naar de mooiste knoopjes, rode knoopjes, bloemetjes knoopjes etc.
Nu heb ik tijdens het opruimen nog een "schat" gevonden. Niet een kostbare maar één met emotionele waarde.
Althans voor mij.... Ik vond dit kopere trommetje.

En toen ik het open maakte zat het vol met oude naaispulletjes. Echt oude spulletjes. Misschien wel 75 jaar oud of nog ouder.

Vingerhoeden, schaartjes, mesjes, maasbollen, naalden, spelden  en nog veel meer. Vermoedelijk van mijn oma geweest en ooit in een kast terecht gekomen en steeds mee verhuisd.

Zo leuk..... Misschien dat menigeen zo'n doosje zo in de kliko zou gooien maar ik vind het leuk om het zo te laten. Af en toe te voorschijn te halen en er in te snuffelen. En helemaal onderin vond ik dit muntje. Het lijkt wel op het "ooievaartje" dat kraamverzorgsters vroeger hadden. Weet iemand of dat klopt? Of wat het wel is?

Nationale IQ test 2012

Gisteravond werd op BNN de nationale IQ-test 2012 uitgezonden. Ik zal dus met pen en papier klaaar om mee te doen. Wilde wel eens weten wat mijn IQ was na het maken van de test. Van de 60 vragen had ik er 51 goed. Viel me niet tegen want er waren pittige vragen bij. En toen werd de tabel getoond waarop je kon zien welk IQ daarbij past. En ik viel bijna van mijn stoel van verbazing. Mijn score was 154!!!!! Niet slecht..........
Niet dat ik daar heel veel waarde aan echt. Het is natuurlijk maar deze ene test. Maar ....  ik vond het wel leuk.

In memoriam Phil Bosmans

Phil Bosmans is overleden.  Schrijver  van heel veel motiverende en inspirerende teksten. Hij heeft een hele lijst boeken op zijn naam. 

Geboren in 1922 in het Limburgse Gruitode als zoon  van een kleine boer in een gezin met vier kinderen. In 1941 trad hij in bij de paters montfortanen. Na de oorlog verhuisde hij naar Oirschot in Nederland waar bij in 1948 tot priester werd gewijd. Zijn eerste bundel verscheen in 1972 "Menslief ik houd van jou" en werd in Vlaanderen gelijk het meest verkochte boek. Nederland volgde en samen werden er meer dan 800 duizend exemplaren verkocht. Wereld wijd zijn er ongeveer 10 miljoen exemplaren van deze bundel verkocht, vertaald in 26 talen. Tientallen boeken heeft hij geschreven. Mensen werden geinspireerd door de heldere, eenvoudige teksten die hij schreef. Hij was in staat het geloof op een aansprekende wijze te vertalen. In 1968 en 1991 ontving hij de Visser Neerlandiaprijs. Ook heeft hij de prijs van de Vlaamse Gemeenschap ontvangen. In 1994 kreeg hij een  zwaar verkeersongeluk en kort daarna volgde een herseninfarct. Als gevolg daarvan raakte hij gedeeltelijk verlamd.
Op 17 januari 2012 overleed hij op 89-jarige leeftijd.  

Weer is een mens van goede wil ons ontvallen. 

Omdat de mens het ritme van de zee volgt

Een mensenleven is zo wonderlijk, 
zo onbegrijpelijk.
Jaar in, jaar uit, dag in dag uit
beweeg je je tussen mensen en dingen.

Sommige dagen schijnt de zon en je weet niet waarom.
Je bent tevreden.
Je ziet de mooie en de goede kanten van het leven.
Je lacht, je dankt.
Je werk gaat vlot.
Iedereen is vriendelijk tegen je.

Je weet niet waarom.
Misschien heb je goed geslapen.
Misschien heb je een goede vriend gevonden en voel je je geborgen.
Je zou de tijd van vrede en diepe vreugde willen laten voortduren.

Maar ineens verandert alles weer.
't Is alsof een te hevige zon de wolken aantrekt.
Er komt een soort droefheid over je,
die je niet kunt verklaren.
Je ziet alles weer zwart.

Je denkt dat de anderen niets meer van je moeten hebben.
Je zoekt in een kleinigheid een reden om te klagen,
te jammeren, jaloers te zijn en verwijten te maken.
Je denkt dat dit zo zal voortgaan,
dat deze stemming niet meer zal wijken.

En je weet niet waarom.
Misschien ben je moe.
Je weet het niet. 
Waarom moet het zo zijn?

Omdat de mens een stuk 'natuur' is,
met lentedagen en herfstdagen,
met de warmte van de zomer,
en de kou van de winter.

Omdat de mens het ritme van de zee volgt;
Eb en vloed.
Omdat ons bestaan een voortdurende repetitie is
van 'leven' en 'sterven'.

Als je dit begrijpt, kun je vol moed en vertrouwen verder,
want dan weet je dat na elke nacht
weer een nieuwe morgen komt.
Als je dit aanvaarden kunt,
zul je door dit regelmatig 'op' en 'neer'
steeds dieper en vreugdevoller gaan leven.

~ Phil Bosmans ~

Hoe lang nog????

Voordat we kunnen "verhuizen"? Ik weet het niet. De ene keer is het eind januari, dan begin februari... Nu de eindstreep in zicht komt kan het van mij niet snel genoeg gaan. Maar er is nog een waslijst van dingen die moeten worden gedaan voor we "over" kunnen. Laat ik nog maar een keer een lijstje maken:
De muren moeten nog worden gestuukt.- 2 dagen
De keuken moet nog worden geplaatst. - 1 week
Alle stopcontacten geplaatst, het elektra aangesloten - 2 dagen
De vloerverwarming idem. - 1 dag
Er moet nog het e.e.a. worden afgetimmerd (kachelpijp door dak, dakraam etc.) - 3 dagen
Het schilderwerk ( schuren, gronden, schuren lakken, schuren, aflakken - 1 week
Schoonmaken - 1 dag
Over huizen - 1 week
Als ik alle dagen optel kom ik aan bijna 4 weken voor we over kunnen. Dus nog even geduld...... Doordat er nog zoveel dingen moeten gebeuren is een strakke planning heel belangrijk. Moeilijk wordt het als een afspraak met de één uitloopt of de ander te laat begint. Dan slaat de stress toe. We zien wel.... ook dat zullen we wel overleven.

Maar er zijn ook leuke dingen.
Gisteren heb ik de roljaloezieën opgehaald. En toen ik met de jaloezieën naar de auto liep begon ik te twijfelen over de manier waarop de korting die kreeg was berekend. Dus in de auto nog even alles rustig nagerekend en... inderdaad ze waren vergeten over de aanbetaling de korting te berekenen en dus terug naar de kassa. Sorry... 50 euro te veel berekend..... Ja, ja... je moet alles goed in de gaten houden.
 Harry heeft de stoelen opgehaald die we hebben gekocht. Twee heerlijke fauteuils. Ik zie het al helemaal voor me. Voetjes op de bijbehorende hocker, kacheltje aan, spannend boek erbij....... Wat een vooruitzicht.

Oh ja en de kachel, die is gisteren ook bezorgd. Staat nog in de schuur tot hij geplaatst kan worden. Pffff. en vandaag de definitieve beslissing maken wat we op de muren willen. Gladde muren, geschuurde muren of een fijne structuur. En welke kleur moet die dan krijgen. Het liefst heb ik geschuurde muren maar die schijnen erg kwetsbaar te zijn. Moeilijk, moeilijk, moeilijk.... Ik vind het toch allemaal best ingewikkeld. Zoals het inrichten van een strakke moderne ruimte. Het wordt een mix van oud en modern. Strakke keuken maar wel van een warme houtsoort. Een groot vloerkleed, twee oude leren fauteuils. Maar wel weer een leeshoek met een moderne fauteuil... Hopenlijk past het allemaal een beetje bij elkaar. In ieder geval wil ik mijn mooie oude kasten (waar zoveel herinneringen aan zitten) niet weg doen. Best spannend allemaal.

Kleine schatten.....

Tijdens het opruimen en terugvinden kom ik kleine schatten tegen waarvan ik was vergeten dat ik ze had. Zo vond ik de schitterende set rondbreipennen terug die ik in Denemarken van DH had gekregen.

Maar ook andere leuke dingen. Een boek, een doosje met brieven die ik heb bewaard. Brieven van mijn ouders, vrienden, familie, kinderen. Hele oude brieven. Brieven waarin ik zoveel terug lees over de periode waarin ze werden geschreven. Lieve brieven, ontroerende brieven.....
Er komen bij het uitzoeken zoveel herinneringen boven. En tussen de cd's vond ik een cd van Ede Staal. Ik weet nog dat het niet eenvoudig was om daar aan te komen. En daar staat dit lied op. Het lied dat mijn moeder zo mooi vond.

Zo komen er door de verbouwing allerlei schatten boven tafel waarvan ik het bestaan niet meer vermoedde.

Spoken?

Mmmmm wat is er op deze foto te zien? Het lijkt wel een spook(je)!

Als je goed kijkt zie je het spook(je) rechts op de foto..... Wat of wie is heet???

Jawel.... Tijger die de nieuwe plavuizen inspecteert.....

Daar is hij de hele avond druk mee geweest. En vooral de tuindeuren hebben grote aantrekkingskracht. Want daar kun je lekker door naar buiten kijken.

Helaas je kunt er niet door naar buiten maar het is wel errug leuk allemaal.
En als we 's morgens wakker zien we dit:

Tijgeer ligt heerlijk te slapen....! Maar waar????? Herken je het?

Goed geraden.... op zijn kussen in onze nieuwe (bijna affe) woonkamer.

Hij heeft ontdekt dat er in de (bijna affe) woonkamer een heerlijk ochtendzonnetje schijnt en dat wordt dus vast zijn nieuwe plekje. Hij is helemaal gewend.
Met Verdi gaat het iets minder snel. Nieuwe plavuizen zijn glad en daar moet hij nog wel even aan wennen. En Tijger zit hem vaak achter een muurtje op te wachten dus hij moet dubbel op zijn hoede zijn.

Maar het plezier was van korte duur. Vandaag zijn de plavuizen niet meer te zien. Weggestopt onder een dikkelaag papier (zgn stucvloer). Die beschermt de plavuizen tegen verfspatten en als de stucadoor soms zal morsen.

Vandaag zijn ze begonnen met het aanbrengen van de vensterbanken en de voorbereidingen aan het maken voor de keuken die VOLGENDE week (als alles volgens planning gaat) wordt geplaatst.
Morgen komt de kachel.   Ik kan niet wachten tot we over kunnen....

Gite-B wordt verkocht.

Afgelopen woensdag was weer een skype dag met Hilde... En toen vertelde ze me dat ze heeft besloten de Gite te verkopen. We hadden het er afgelopen zomer al met elkaar over gehad en het is geen impulsieve beslissing. Ik En ik vind dat ze een verstandige beslissing heeft genomen.
Heel veel keren heb ik tijd doorgebracht in haar mooie Gite-B in Bouillon. De laatste keer was juni vorig jaar. En heel misschien dit jaar nog een keer (zal dan wel de laatste keer zijn).

 We hebben heel wat plezier gehad, veel leuke dingen gedaan maar er waren ook keren bij dat er geluierd is, veel is gelezen, gelachen en soms gehuild.

 Kortom. In de Gite liggen heel wat herinneringen.

Het is geen leuke gedachte dat er nooit meer een vakantie zal zijn in de Gite. Ik ben echt aan dat huis verknocht geraakt. En als ik geld had dan wist ik het wel...... Maar helaas....
Maar..... gelukkig is elkaar ontmoeten niet afhankelijk van de Gite. Er zullen nog heel veel momenten zijn dat er elkaar zullen zien. En waar en hoe is niet belangrijk...... Dus ben je op zoek naar een geweldige woning? Kijk dan even op HAAR BLOG  of   HIER.