Terug van drie weken Denemarken.
Voor mij betekent dat: Drie weken heerlijk kunnen zwemmen, alles mogen en niets hoeven….. (dus lekker veel boeken en quiltwerkjes mee).
Al vanaf 1998 komen we welk jaar op dezelfde plek, in het zelfde huis. In Gronhoj, vlak bij Lokken in het Noordelijkste puntje van Jutland. Een heerlijk huis. Voorzien van alles wat je je maar kunt bedenken. Een eigen zwembad, sauna, bubbelbad en zonnebank. Houtkachel en zelfs de keuken is van alle gemakken voorzien. Uitzicht op de zee. "s avonds vanaf het overdekte terras heerlijk kunnen genieten van de zon die ondergaat. Zelfs de Verdi, onze blonde labrador, weet als we er zijn. Op het moment dat de auto het duinpad indraait begint hij te piepen….
Ook dit jaar was het niet anders….. Elk jaar is het weer "thuiskomen" in Gronhoj. En ook dit jaar was het weer ons gunstig gezind. 1 dag storm, 1 dag regen en voor de rest elke dag zon. Elke dag wel een van de maaltijden buiten kunnen zijn.
En ‘s avonds tot half elf in de avondzon buiten kunt zitten. En als het te koud is? Dan kun je de buiten open haard aansteken…. Maar dat hoefde dit jaar niet. Te mooi weer….
Het mooie van Gronhoj is dat je er met de auto op het strand mag komen. Voor mij helemaal fijn want anders zou ik er niet kunnen komen. Nu kan de auto tot vlak bij het water worden gereden en kan ik zo vaak ik wil genieten van de zee.
Mooi weer, slecht weer, maakt niet uit want de zee is altijd mooi.
Je kunt, als je wilt wel 30 km langs het strand rijden van Lokken tot aan Saltum. En dan kan het zmaar gebeuren dat je dit tafreeltje ziet…..
Terwijl we staan te genieten van de zee rijden er ineens een aantal old-timers het strand op.
Veel bekijks, maar Verdi heeft weinig interesse. Die heeft zo zijn eigen liefhebberijen.
er is altijd wel een hond om mee kennis te maken…
of een lekker stukje rennen is ook heerlijk…
Zeker als je dan dan ook lekker nat mag worden…..
Maar er zijn ook plekken aan de kust waar het land het verliest van de zee… Ieder jaar worden er grote stukken kust weggeslagen. Zoals hier bij Lonstrup….
Je zult daar maar eigenaar zijn van dit zomerhuis dat in zee dreigt te verdwijnen bij de eerstvolgende grote storm….
100 jaar geleden stond in MarupKirke dit kerkje, 300 meter van de kust…..
in 1992 lag het er zo bij…
slechts een meter of 30 van de kust…
Deze foto heb ik in mei 2008 gemaakt, een jaar geleden….
En dit jaar? Dit jaar staan alleen de contouren… de kerk zelf is afgebroken uit angst dat er binnen een jaar geen kerk meer is…..
En vlak bij Marup Kirke ligt Rudbjeg Knudde. Dit is een foto uit 1992….
En nu, anno 2009 ligt de Knudde er zo bij……. Al het zand van de kust die bij Marup wordt weggeslagen wordt bij de Knudde als zand weer aan land gebracht… Dat betekent dat de vuurtoren bijna al helemaal onder het zand is bedolven.
De foto is gemaakt door mijn zwager die met Harry de moed had om het enorme duin te beklimmen waaronder de 60 meteer hoge vuurturen bijna al is verdwenen…
Maar Denemarken heeft ook een ander gezicht….
Een strak blauwe lucht, een fel geel veld koolzaad dat in volle bloei staat en op de achtergrond het Borglum Kloster….
Of op het strand van Lokken een rij bootjes dat iedere dag op het strand worden getrokken en als de vis gelost is weer de zee in worden getrokken….
Mooie kerkjes die allemaal open zijn en waar je zo binnen mag en kan lopen. Een stukje in het gastenboek schrijven en genieten van de stilte….
Haventjes waar je heerlijk rond kunt slenteren…..
En knusse haven-Kro’s , zoals de KRO in Gjol….
waar je heerlijk kunt eten…
En niet te vergeten de Margriet-route die enkele duizenden kilometers lang is. In elk gebied van Denemarken zijn grote stukken te rijden die je langs de mooiste plekjes natuur en de gezelligste plaatsjes stuurt.
Leuke haventjes,
mooie kastelen……….
En als je dan ‘s avonds moe thuis komt en het wordt wat frisser dan gezellig de houtkachel aan
een paar baantjes zwemmen en bijkomen bij een lekker glaasje wijn.
Dat is voor mij 3 weken vakantie in Denemarken.
En volgend jaar??????? Natuurlijk weer drie weken Gronhoj……
En Verdi? Die is het daar helemaal mee eens….
Voor mij betekent dat: Drie weken heerlijk kunnen zwemmen, alles mogen en niets hoeven….. (dus lekker veel boeken en quiltwerkjes mee).
Al vanaf 1998 komen we welk jaar op dezelfde plek, in het zelfde huis. In Gronhoj, vlak bij Lokken in het Noordelijkste puntje van Jutland. Een heerlijk huis. Voorzien van alles wat je je maar kunt bedenken. Een eigen zwembad, sauna, bubbelbad en zonnebank. Houtkachel en zelfs de keuken is van alle gemakken voorzien. Uitzicht op de zee. "s avonds vanaf het overdekte terras heerlijk kunnen genieten van de zon die ondergaat. Zelfs de Verdi, onze blonde labrador, weet als we er zijn. Op het moment dat de auto het duinpad indraait begint hij te piepen….
Ook dit jaar was het niet anders….. Elk jaar is het weer "thuiskomen" in Gronhoj. En ook dit jaar was het weer ons gunstig gezind. 1 dag storm, 1 dag regen en voor de rest elke dag zon. Elke dag wel een van de maaltijden buiten kunnen zijn.
En ‘s avonds tot half elf in de avondzon buiten kunt zitten. En als het te koud is? Dan kun je de buiten open haard aansteken…. Maar dat hoefde dit jaar niet. Te mooi weer….
Het mooie van Gronhoj is dat je er met de auto op het strand mag komen. Voor mij helemaal fijn want anders zou ik er niet kunnen komen. Nu kan de auto tot vlak bij het water worden gereden en kan ik zo vaak ik wil genieten van de zee.
Mooi weer, slecht weer, maakt niet uit want de zee is altijd mooi.
Je kunt, als je wilt wel 30 km langs het strand rijden van Lokken tot aan Saltum. En dan kan het zmaar gebeuren dat je dit tafreeltje ziet…..
Terwijl we staan te genieten van de zee rijden er ineens een aantal old-timers het strand op.
Veel bekijks, maar Verdi heeft weinig interesse. Die heeft zo zijn eigen liefhebberijen.
er is altijd wel een hond om mee kennis te maken…
of een lekker stukje rennen is ook heerlijk…
Zeker als je dan dan ook lekker nat mag worden…..
Maar er zijn ook plekken aan de kust waar het land het verliest van de zee… Ieder jaar worden er grote stukken kust weggeslagen. Zoals hier bij Lonstrup….
Je zult daar maar eigenaar zijn van dit zomerhuis dat in zee dreigt te verdwijnen bij de eerstvolgende grote storm….
100 jaar geleden stond in MarupKirke dit kerkje, 300 meter van de kust…..
in 1992 lag het er zo bij…
slechts een meter of 30 van de kust…
Deze foto heb ik in mei 2008 gemaakt, een jaar geleden….
En dit jaar? Dit jaar staan alleen de contouren… de kerk zelf is afgebroken uit angst dat er binnen een jaar geen kerk meer is…..
En vlak bij Marup Kirke ligt Rudbjeg Knudde. Dit is een foto uit 1992….
En nu, anno 2009 ligt de Knudde er zo bij……. Al het zand van de kust die bij Marup wordt weggeslagen wordt bij de Knudde als zand weer aan land gebracht… Dat betekent dat de vuurtoren bijna al helemaal onder het zand is bedolven.
De foto is gemaakt door mijn zwager die met Harry de moed had om het enorme duin te beklimmen waaronder de 60 meteer hoge vuurturen bijna al is verdwenen…
Maar Denemarken heeft ook een ander gezicht….
Een strak blauwe lucht, een fel geel veld koolzaad dat in volle bloei staat en op de achtergrond het Borglum Kloster….
Of op het strand van Lokken een rij bootjes dat iedere dag op het strand worden getrokken en als de vis gelost is weer de zee in worden getrokken….
Mooie kerkjes die allemaal open zijn en waar je zo binnen mag en kan lopen. Een stukje in het gastenboek schrijven en genieten van de stilte….
Haventjes waar je heerlijk rond kunt slenteren…..
En knusse haven-Kro’s , zoals de KRO in Gjol….
waar je heerlijk kunt eten…
En niet te vergeten de Margriet-route die enkele duizenden kilometers lang is. In elk gebied van Denemarken zijn grote stukken te rijden die je langs de mooiste plekjes natuur en de gezelligste plaatsjes stuurt.
Leuke haventjes,
mooie kastelen……….
En als je dan ‘s avonds moe thuis komt en het wordt wat frisser dan gezellig de houtkachel aan
een paar baantjes zwemmen en bijkomen bij een lekker glaasje wijn.
Dat is voor mij 3 weken vakantie in Denemarken.
En volgend jaar??????? Natuurlijk weer drie weken Gronhoj……
En Verdi? Die is het daar helemaal mee eens….
