Houten vlinder

Bij thuiskomst zagenw e dit op de muur "zitten". Eerst dacht ik echt dat het een stukje hout was maqar toen ik het beter bekeek zag ik dat het een vlinder was. Dus snel het fototoestel gepakt en gelukkig, hij zat er nog….

Ik houd niet van papparazzi

Ons maatje Doerak (Helaas is hij alweer een aantal jaren overleden) was panisch voor fototoestellen. Op het laatst kon ik alleen nog proberen van achter glas een foto te maken. Maar… zelfs dat had hij in de gaten. Zit hij eerst rustig te soezen. Ineens gaat de kop richting deur die open staat. Hij heeft het gehoord: het uitschuiven van de lens. En dan kijkt hij me recht aan met een blik in zijn ogen van: Je doet het weer he…..

Terug van weggeweest

Een heerlijke week Gite-B in Bouillon achter de rug. Met Hilde, onze beide DH's en hond afscheid genomen van het oude jaar en het nieuwe jaar begroet. Het is altijd een feest als ik mijn maatje Hilde weer zie. Het is nog steeds een wonder dat  uit een ontmoeting op een internetforum binnen twee jaar zo'n geweldige vriendschap kan ontstaan. Heerlijk, wat een geschenk.

Toen we hier bij huis wegreden begin vorige week was er geen sneeuw.... we gingen richting Belgische Ardennen in de veronderstelling dat we die daar wel zouden vinden. Maar helaas in Bouillon was het 7 graden en er was regen, heel veel regen. Maar daardoor hebben we ons niet laten beinvloeden. Binnen in het geweldige huis van Hilde was de sfeer tropisch warm. Knus, warm, gezellig. Heerlijk 6 dagen jezelf kunnen zijn, lekker lezen, quilten, kletsen, samen kokkerellen en alles wat er bij zulke dagen hoort.

   

DH met Chris aan het werk, Hilde die brood maakt voor de vogels en de vogels zelf die met een flink aantal aanwezig waren.

  

Lekker patchen met de hand, een spannend boek lezen of gewoon lekker niets doen. Zo hebben we onze dagen doorgebracht. Zoals gewoonlijk ben ik degene die foto's maakt dus zijn het altijd anderen die op de foto komen. Gelukkig .... toch nog 1 gevonden waar Hilde en ik samen opstaan.

   

Op Oudejaarsavond zijn we gezellig uit eten gegaan. Dat is in die streek bij veel mensen een gewoonte. Dus allemaal in de "nette" kleren. Want zo overdag liepen we er allemaal heerlijk in ons gewone kloffie bij. Bij La Casa waar we gingen eten was alles nog versierd en de kerstsfeer hing er nog helemaal. Onderweg begon het een beetje te sneeuwen. Dus de sfeer was helemaal goed. En het eten heerlijk.

 

Heerlijk gegeten bij La Casa. En tegen elf uur weer naar "huis". Het laatste uur gezellig "uitzitten" zoals we dat noemen en elkaar een goed, gezond en tevreden nieuwjaar gewenst.

  Op nieuwjaarsdag was het weer omgeslagen. De temperatuur flink gedaald en het zag er naar uit dat het nu ook in de Ardennen echt winter aan het worden was. De regen verdween maar het bleef erg mistig dus van een stukje rondrijden is niets gekomen. Wel zijn we wel bij Nadja aangewipt om er een heerlijke kom warme chocolademelk te drinken.... Het kasteel nog bezocht en natuurlijk het huis in Sensenruth bewonderd. DH heeft Chris geholpen met het afmaken van de infrarood sauna dus die heeft zich ook niet verveeld. Tja en dan Verdi..... Verdi voelde zich gelijk helemaal thuis en is zelfs op oudejaarsavond alleen in het his geweest toen wij uit eten gingen. Maar dat is allemaal super goed gegaan.

En toen was het alweer snel zondag, tijd om naar huis te gaan. In Bouillon zelf had het niet veelgesneeuwd maar de weersverwachtingen waar er wel naar dat het flink zou gaan sneeuwen en dat het in Nederland al flink had gesneeuw. Dus toch maar op tijd vertrekken want we hadden wel bijna 500 km te gaan. We waren nog geen kwartier ondeerweg toen de telefoon ging. Hilde: we waren de etensbakken en water voor Verdi vergeten. Wij de auto aande kant gezet en binnen tien minuten stond Hilde achter ons geparkeerd om de vergeten bagage af te geven.

  

 En eindellijk zagen we echte sneeuw..... Hoe verder we van Bouillon afkwamen, hoe meer sneeuw. Onderweg werd de laag sneeuw steeds dikker. Gelukkig vielen de wegen mee. We hebben heel veel sneeuwschuivers bezig gezien om de wegen begaanbaar te houden. We hebben verschillende auto's tegen de vangrails zien staan... te hard gereden en geslipt op het moment dat het mistig was of op een dikke laag sneeuw. Sleepwagens, ambulances..... Gelukkig zijn wij veilig thuis gekomen al was de laatste anderhalve kilometer wel rijden op een ijsbaan in het donker. Het was een heerlijke week die zeker herhaald zal worden.  Wil je meer foto's zien van Hilde haar GITE? Dan kun je die HIER vinden!

Over twee maanden zien Hilde en ik elkaar weer op het quiltweekeind en de week in augustus dat we met de quilt-angels (Jossie, Tandy, Miny, Hilde en ik) weer gezellig een week in de Gite gaan verblijven is al gepland. Dus mogelijkheden genoeg om weer van elkaars gezelschap te genieten.

Weer voorbij....

De kerstdagen zijn weer voorbij. De kinderen zijn weer weg en de rust is teruggekeerd in huis. Het was gezellig. We hebben lekker gegeten. Geen groots kerstdiner maar gewoon lekker. Met als belangrijkste onderdeel het samen rond de tafel zitten, want dat komt niet zo vaak voor. Met z'n achten waren we. En na het eten werd een mooi kerstverhaal voorgelezen. Niet door 1 persoon maar iedereen deed er aan mee en om de beurt werd er een stuk gelezen. Dat was een groot succes. Vooral de kleinkinderen vonden het heel erg leuk...

We hadden geen kerstboom dit jaar alleen veel kaarsjes. De avond hebben we met elkaar spelletjes gedaan rond de grote tafel en gezellig met elkaar over van alles en nog wat gepraat. Tegen half elf is iedereen weer huiswaarts gegaan. Alleen zoonlief bleef slapen omdat Groningen wel erg ver weg was. Dus die is gisteren tegen de avond weer vertrokken.

Alle sneeuw is alweer weggesmolten en als ik nu naar buiten kijk dan is het alsof er nooit sneeuw is geweest. De korste dag hebben we ook alweer een week geleden gehad en  nog een paar dagen dan is dit jaar alweer voorbij.  Dan kun je al snel merken dat de dagen weer ietwat langer worden en krijg ik het gevoel dat we "de goede kant" weer opgaan.

Kreeg vanmorgen wel een sms-je van Hilde uit Bouillon dat het daar weer is gaan sneeuwen dus die banjert vanmiddag heerlijk door de sneeuw... bofkont.

Vandaag wel een heel rustige dag. DH ligt helaas met migraine op bed. Heb vanmorgen het vee verzorgd en de rest van de dag rustig aan doen want liever geen geluid in huis. Dus zit ik lekker de blokken voor mijn aussie te snijden want daar wil ik in het nieuwe jaar wel mee beginnen.

Bolletje veren...

Door de kou zetten de vogels hun veren zo ver mogelijk uit. De roondborstjes zijn daardoor ronde bolletjes geworden....

En net als ik een foto wil maken zie ik dit aankomen en kan nog net de camera op "video" zetten. Het zijn paar een paar seconden maar het is altijd weer een verrassing als je op klaarlichte dag dit vlak langs je huis ziet komen....

">

Feestdagen

an de ene kant vind ik deze dagen wel gezellig maar ik vind het wel jammer dat er maar zo weinig mensen zijn die de betekenis van Kerst weten en ook vieren deze dagen.

Alles moet steeds mooier, steeds duurder. De supermarkten houden weken van te voren al akties om ons toch vooral te overtuigen dat we veel, heel veel moeten kopen. Terwijl de kerst toch eigenlijk alles te maken heeft met het Kind dat geboren werd in een stal. Geen wieg maar een voederbak. Geen centrale verwarming maar in een koude stal. Geen mooie babykleertjes maar gewikkeld in doeken bij gebrek aan beter. 

En wij, die alles wel hebben staan te weinig stil bij de overgrote meerderheid die weinig of soms ook helemaal niets hebben. Die moeten leven van voedselhulp. Misschien geen verwarming hebben met de kerst omdat die is afgesloten. En dan heb ik het nog niet eens over alle vluchtelingen die soms al jaren in kampen wonen omdat ook zij geen plek hebben waar zij zich thuis mogen voelen. Maar daar willen we niet aan denken. Wij willen feest.

Veel willen ook niet denken dat het Kind geboren werd voor iedereen. We willen niet horen dat hij later heeft gezegd: Alles wat je voor mijn minste broeders hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan. Wanneer worden we met z'n allen wijzer? Maar gelukkig er is nog hoop want:

Nog een week

Nog een week en dan is het alweer kerst 2009. Wat is ook dit jaar weer voorbij gevlogen. Omdat vanmiddag hier de eerste kerstvlokjes neer dwarrelden wil ik iedereen heel fijne feestdagen wensen met onderstaande foto...

Iedereen om je heen zie je voorbereidingen treffen voor feestelijke dagen.  Denk daarbij ook aan mensen die alleen zitten. Geen familie meer hebben of afgelopen jaar een verlies hebben geleden en de eerste keer kerst zonder een geliefde moeten vieren. Het is goed om ook daar bij stil te staan. Daanom voor hen dit lied.

DE MENSEN VAN VOORBIJ

  De mensen van voorbij,

  wij noemen ze hier samen.

  De mensen van voorbij,

  we noemen ze bij namen

   De mensen van voorbij,

  zij blijven met ons leven

   De mensen van voorbij,

  ze zijn met ons verweven.

   In liefde,in verhalen

   die wij zo graag hehalen,

   in bloemengeuren,in een lied

   dat opklinkt uit verdriet.

    De mensen van voorbij,

    zij worden niet vergeten.

    De mensen van voorbij,

    zijn in een ander weten.

    Bij God mogen ze wonen

    daar waar geen ziekte is,

    verdriet of pijn kan komen.

    De mensen van voorbij

    zijn in het licht, zijn vrij!

Wat een mooie morgen

oen ik vanmorgen wakker werd was het mistig. Rond kwart voor negen begon de zon er al aardig door te komen en m negen uur was de wereld veranderd in goud.

Dus dat betekent: fototoestel!

Het eerste wat ik zag was dit beeld.

Heerlijk hoe mooi de zon dan door de mist heen breekt.

Dit blad kwam ik tegen tijdens het fotograferen.

Maar er was nog meer te zien. Der mist die zo mooi over het land hing.

Het ene moment met een gouden gloed

En het volgende moment meer normale kleuren...

Maar dit plaatje heeft toch mijn voorkeur.

Kingdom in the Sky verslaat Nederland

Onderstaand artikel lazen we hier thuis met verbazing en een beetje trots. Lesotho heeft namelijk een speciale plaats in ons hart. DH heeft daar geholpen een school te bouwen voor kinderen met een handicap. Het Leseli community centre. De school die begon in een garage is nu uitgegroeid tot een voorbeeld.

Hij is daar diverse keren  geweest en het land heeft zijn hart gestolen. Kingdom in de Sky wordt Lesotho ookwel genoemd. Het is het enige land ter wereld dat helemaal dat boven de 1000 meter ligt. Het laagste punt ligt op 1400 meter en 80% van het land ligt boven de 1800 meter.

Veel van de plattelandsbevolking woont in ronde huizen ook wel rondavels genoemd.Gemaakt van leem en koeienmest of van stenen die in de bergen worden gevonden.

De deken is onderdeel van de nationale dracht om de bewoners tegen de  kou te beschermen. Want koud kan het zijn in Lesotho.

Lesotho is een arm land. Van elke 100 inwoners hebben er 68 niet genoeg geld om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. Lesotho ligt helemaal ingeklemd in Zuid-Afrika.

En dit land met maar 2 miljoen inwoners is Nederland gepasseerd op de lijst van landen waar de gelijkheid tussen man en vrouw het grootst is. En dat is een prestatie. En daar zijn we trots op!

artikel:

Twee Zuid-Afrikaanse landen staan in de top-10 van landen met de meeste gelijkheid tussen mannen en vrouwen.

Zuid-Afrika en Lesotho zijn een aantal plaatsen omhoog gegaan in de lijst over vrouwengelijkheid van het Wereld Economisch Forum. Uit de jaarlijkse lijst met 134 landen komt IJsland als vrouwvriendelijkste land naar boven. De top-4 wordt verder beheerst door de Scandinavische landen.

Nederland heeft een twaalfde plaats gekregen, en is daarmee twee plaatsen gezakt. Indonesixc3xab staat net als vorig jaar op de 93ste plek. Paraguay heeft de meeste vooruitgang geboekt. Het land steeg op de lijst met 36 plaatsen naar nummer 66. Ecuador is het hoogst gexc3xabindigd van alle Latijns-Amerikaanse landen. Vrouwen hebben volgens de ranglijst het meest last van discriminatie in Turkije, Pakistan en Jemen.

Volgens het Wereld Economisch Forum zijn vrouwen nodig om uit de economische crisis te komen. Ook is gelijkheid voor vrouwen belangrijk bij het oplossen van problemen als klimaatverandering.

Elke dag opnieuw beginnen.... moeilijk

k heb zoveel ontzettend bemoedigende reacties gehad waaronder dit gedicht dat ik graag met jullie wil delen. Een moeilijk opdracht, zeker na wat er allemaal is gebeurd. Maar ik ga het toch proberen! 

Iedere dag opnieuw beginnen

Begin elke dag als een nieuw mens!

Elke dag is weer je eerste dag,

Je allereerste dag!

Gisteren en alle vorige dagen en jaren

Zijn voorbij, begraven in de tijd!

Je kunt er niets meer aan veranderen!

Waren er scherven? Draag ze niet mee,

Want ze zullen je dag na dag verwonden

Tot je ten slotte niet meer leven kunt.

Er zijn scherven die in Gods handen kwijt kunt

En er zijn scherven die je

helen moet in een oprecht vergeven!

Scherven die je met al de liefde van je hart

Niet helen kunt, moet je laten rusten!

Je moet elke dag opnieuw beginnen!

Dat is levenskunst!

Elke dag nieuw zijn als het licht van de zon!

Elke morgen opstaan uit de nacht,

En beginnen met je handen

Vol hoop en vertrouwen!

Je kunt niet leven met de scherven van gisteren!

Echt herfst....

Het is nu echt herfst. (Bijna) alle bladeren zijn nu van de klimop en ik heb nog snel een foto van het laatste stukje dat in de zon staat een foto gemaakt.

Als alle bladeren er af zijn kun je pas goed zien op wat voor manier de klimop veel van zijn water verkrijgt.... duur zijn luchtworteltjes. Echt een kunstwerkje op zich.

En dan, als je de oprit ziet, dan zie een "oerwoud" van paddestoelen verschijnen tusssen de stenen. Echt heel bijzonder om te zien.

Dus hier nog een paar mooie herfstplaatjes...

En van heel dichtbij kun je zien hoe bijzonder ze zijn. strak in het gelid.

En dan tot slot de laatste.....

   

De laatste mooie nazomerdag?

 Wat is het de afgelopen week schitterend nazomerweer geweest. Net zaten we nog lekker in de zon koffie te drinken en de thermometer aan de schuur (in de schaduw en uit de wind) stond op 30!!! graden...En natuurlijk op deze (misschien wel laatste) mooie nazomer zondag moest het fototoestel weer te voorschijn worden gehaald. Het is zo ontzettend stil.... zo mooi..... Hier mijn foto's die ik graag wil delen.

De ochtenden, als de zon door de mist heen komt zijn schitterend.

Hier en daarzijn er zelfs nog stokrozen te zien. Terwijl er naast de zaaddozen staan.

En dan natuurlijk de spinnenwebben. De een nog mooier dan de andere.

Ware kunstwerkjes worden er gemaakt.

 

En de druiven zijn heerlijk rijp en klaar om geplukt te worden.

Maar de meesten laten we toch zitten voor de merels die zich er al aatdig aan te goed hebben gedaan. Een spin is zo slim geweest haar web precies voor een mooie tros te maken. Wie weet welke inspecten er op af komen....

En Tijger zit natuurlijk weer heerlijk in het ochtend zonnetje te genieten. Als ik zo rondloop met het fototoestel dan is hij er als de kippen bij. Want hij vindt het heerlijk oim zo lekker met je rond te lopen...