Niet veel....

Eigenlijk heb ik niet veel te vertellen. Quilten komt weinig van. Momenteel ben ik wel weel aan het lezen geslagen. En verder probeer ik het, tussen alle drukte door, een beetje rustig aan te doen. Over twee maanden alweer is het quiltweekeind waar de nodige voorbereidingen voor moeten worden getroffen. Gelukkig gaat Els de voor-bespreking met het hotel doen zodat ik daar niet helemaal naar toe hoef (Els woont daar niet al te ver van vandaan).

Er hebben zich 33 dames opgegeven dus het beloofd een gezellige drukte te worden. Gezellig is het altijd al en dit keer komen er ook een aantal nieuwe deelneemsters dus dat wordt spannend.
Toch wel heerlijk om van vrijdagmorgen tot zondag na-middag alleen met je hobby bezig te kunnen zijn. Voor het (heerlijke) eten wordt gezorgd en wil je je even terug trekken? Dat kan wat een eigen kamer met badkamer en TV en internet is toch wel erg lux.....

Wie weet komt het quiltvirus bij mij tegen die tijd weer boven drijven..... Leuke dingen genoeg die ik zou willen maken maar de puf om er aan te beginnen ontbreekt nog.

Gelukkig komt iedere dag onze eekhoorn voorbij en die plaatjes kan ik in ieder geval wel met jullie delen.

Jordy

Ik krijg veel vragen hoe het met Jordy gaat. De eerste dag was hij nogal van streek. 

Op het moment dat dinsdag de buurman Bertje met zijn kraan wegbracht richting oprit begon Jordy kei hard te gillen. En hij volgde met zijn kop de hele rit. Af en toe stond hij doodstil te luisteren alsof hij verwachtte dat Bertje nu wel zou reageren op zijn gegil. Maar alleen het geluid van de kraam was te horen. En al de tijd dat hij de kraan hoorde bleef hij gillen. Zo verdrietig. Ik was bij hem de wei in gegaan om hem wat af te leiden. Borstelen, worteltje geven. Tegen hem praten. Maar er ontging hem niets.
De dagen daarna is hij rustiger geworden. Hij gilt niet meer maar zodra hij ons hoort,. of het nou de auto is, de schuttingdeur of onze stem, ja... dan laat hij zijn stem flink horen. We zorgen er voor dat we meerdere malen per dag bij hem gaan kijken. 's Avonds krijgt hij warmte slobber en ik blijf bij hem tot hij dat op heeft. Daarna volgen de wortels van de baas en Harry staat daar bij te kijken.  Vanavond, toen de wortels op waren zei Harry: Nou... ik ga hoor! Jordy keek hem aan, draaide zich om en sjokte zijn stal in. Daar was nog lekker hooi... En zo staat hij dan 's nachts in zijn stal. Vaak met zijn hoofd buiten de deur maar met zijn benen in een dikke laag stro. Maar zodra ik 's morgens naar buiten kom om de vogels te voeren dan begint hij wel te roepen.... Tja het is zo'n lekkere knuffel.....
Nog een paar herinneringsfoto's...... Wat kan er toch snel iets veranderen.....

vetbollen

Jaren geleden maakte ik altijd zelf de vetbollen voor de vogels. Later ging ik ze in de dierenwinkel kopen. Maar vorig jaar kocht ik in de supermarkt een emmertje vol. Maar de vogels keken er niet aan om. Ik dacht eerst dat het misschien oude vetbollen waren. Dus aan het begin van deze winter een nieuw emmertje gekocht. Maar ook naar deze bollen wordt niet omgekeken. Al vriest het dat het kraakt en al is er verder geen voedsel meer. De bollen blijven onaangeroerd.
Wat me wel is opgevallen is dat ze er zo donker uit zien. In ieder geval zitten er bijna geen zaden meer in. Ik heb er nu een paar kapot gemaakt en meng dat dan door het andere voer dat ik strooi. Ben benieuwd of ze zo wel worden opgegeten.
Net of het oud vet is waar ze van worden gemaakt.
Is dat jullie ook opgevallen?

Oh ja.... ook nog even een paar mooie foto's.... Gelukkig scheen het zonnetje want de meeste dagen was het hier helemaal grijs...

Bertje

Vandaag was een moeilijke dag. Bertje moest worden weggehaald. Gisteren had de buurman met zijn kraan Bertje op de oprit gelegd onder een zeil heeft hij daar vannacht gelegen. Want ze konden vanmorgen tussen 6 uur en vanavond 10 uur hem komen ophalen.
Dat is nu gebeurd. Moest wel even flink slikken toen dat gebeurde. Nu moeten we ons op Jordy richten.
We proberen hem veel afleiding en aandacht te geven. Dus vandaag gebeurde er weer iets waar hij altijd veel plezier aan beleefde...... Een wandelingetje met de baas door het bos.

Omdat we niet weten waar Bertje aan is gestorven houden we Jordy nu extra goed in de gaten.

Bertje

Vanmiddag vonden we Bertje in zijn stal. Liggend in het stro. We dachten dat hij lag te slapen maar helaas. Hij was dood. We snappen niet hoe dit heeft kunnen gebeuren. Nu staat Jordy alleen. We moeten hem goed in de gaten houden want ze zijn bijna 15 jaar onafscheidelijk geweest. Vanaf dat ze veulen waren.

Winter wonder land

Het is echt zo wit..... En nog steeds sneeuwt het.

 Als er zoveel sneeuw ligt is alles zo stil. En altijd als er sneeuw ligt en het zo stil is moet ik denken aan het gedicht van Jacqueline van der Waals: Winterstilte...

De grond is wit, de nevel wit,

De wolken, waar nog sneeuw in zit,

Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.

Het fijngetakt geboomte zit

Met witten rijp beijzeld.

De boom houdt zich behoedzaam stil,

Dat niet het minste takgetril

't Kristallen kunstwerk breke,

De klank zelfs van mijn schreden wil

Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit,

Wat zwijgend tooverland is dit?

Wat hemel loop ik onder?

Ik vouw de handen en aanbid

Dit grootsche, stille wonder.

De vogels zijn gevoerd. Dus het is rondom the5oaks ook weer een drukte van belang. Wel een koppel van 25 duiven die proberen de eikels onder de sneeuw vandaan te halen. En bij de voedertafel , er zijn Vlaamse gaaien, merels, roodborstjes, mussen, vinken, geelgors en grote bonte specht. En af en toe ziek ik een grote roofvogel rondvliegen. Tja, die moeten ook eten.

De eekhoorn hebben we gisteren nog gezien. Vandaag is het hem denk ik te veel sneeuw of hij heeft gisteren zijn buikje zo vol gegeten dat hij er weer een paar dagen tegen kan.
En natuurlijk probeer ik dan foto's te maken.

Leuk idee

Op een paar andere blogs zag ik foto's van de blogster toen ze 21 jaar waren.
Hier een van mij als trotse moeder...... Alweer 41 jaar geleden. Wat gaat de tijd toch snel.

Ons manneke......

Het gaat al vanaf de zomer niet zo goed met Verdi. Hij werd kortademig en we dachten dat het misschien aan zijn hart zou liggen. Ook kreeg hij de afgelopen weken een bult boven op zijn kop die steeds groter werd en we vonden dat hij niet goed meer kon springen. Elke keer als hij op de bank wil springen tast hij met zijn snuit eerst af hoe hoog hij moet. Ook zijn linkeroog begon steeds meer uit te puilen.
Dus vanmiddag naar de dierenarts geweest.

Geen goed nieuws.
Verdi heeft een tumor in het schedelbot boven zijn oog. De tumor groeit naar buiten en naar binnen. Daardoor komt er druk op zijn linkeroog en daarmee kan hij niet goed meer zien. Verder heeft hij een verlamming aan zijn stembanden waardoor hij regelmatig een benauwd gevoel heeft en dus gaat "hoesten". (Het schijnt dat labradors daar vaker dan andere honden last van hebben) We vonden het al zo vreemd dat hij de afgelopen weken nauwelijks meer blafte. We kregen het advies hem de komende maanden nog maar goed te verwennen want Verdi heeft nog maar een paar maanden te leven. Alhoewel we wel een niet al te rooskleurige boodschap hadden verwacht. Dit niet. Er is helaas niets aan te doen. Dus nog maar een paar maanden en dan moeten we afscheid nemen van ons manneke....
Ik heb echt heel verdrietig.

Eindelijk

Al ruim een jaar zijn we op zoek naar een nieuwe tafel.

Mijn wens was altijd een mega eettafel waar we met de hele familie omheen kunnen zitten.

De tafel die we nu hebben is niet echt klein maar toch..... in de grote woonruimte staat hij er een beetje verloren bij.

Via marktplaats, advertenties van meubelzaken. etc. Maar de afmeting die ik in gedachten had was haast niet te krijgen of hij moest speciaal worden gemaakt of  megaduur.

Gisteren moest ik boodschappen doen en kwam langs een nieuwe meubelzaak. Ach....even naar binnen wippen kan geen kwaad...... Je weet maar nooit.  En toen ik binnen kwam zag ik heb...... Precies waar ik naar op zoek was. Mooi, groot, zonder te massief. En de afmetingen? 3 meter lang  en 1.10 meter breed. 

En het leuk was hij was nu voor minder dan de helft afgeprijsd. Want zulke tafels is niet veel vraag naar.

En dit wordt hem dan....... Nog twee weken wachten en dan wordt hij bezorgt. Is hij niet mooi?????

En het grote voordeel van zo'n grote tafel is dat hij ook ideaal is om een quilt op te dubbelen hihihihi.

Kerst

Als je zo naar de foto op mijn blog kijkt dan is dat een droom.... Stel je voor om kerst zo te mogen vieren. Helaas komt dat maar zelden voor. Ook deze kerst is een druilerige, grijze kerst.

Daarom moeten we het in huis maar gezellig maken. Door de situatie thuis had ik er niet veel zin in maar ik heb me vermand (of -vrouwd?) en alhoewel er geen kerstboom staat is het toch gezellig geworden.

Eigenlijk is wel een proces geweest. Het begon 13 december toen de bloemschikavond van onze buurtschap was. Elk jaar maken we dan met elkaar een mooi bloemstuk. Ook dit jaar had ik me daar voor opgegeven. Dus zin of geen zin ik moest wel.

En het is best een mooi stuk geworden (mmm al zeg ik zelf).

Toen begonnen de kerstkaarten binnen te druppelen en tja...... toch maar kaarten versturen.

Gisteren zag ik buiten nog de overblijfselen liggen van het bloemschikken en daar heb ik nog maar een groot boeket van gemaakt. Alles uit eigen tuin.

En daar bleef het zo'n beetje bij. Tot een paar dagen geleden. Boven vonden we toch binnen handbereik wat kerstspullen en we besloten ze toch maar naar beneden te halen en gisteren gingen we helemaal los.

 Zelfs boven de keuken is een mooie kerstslinger met lichtjes opgehangen.

En ineens was de kerstsfeer er weer...

En ook buiten is het een leuk gezicht. Zo donker en dan al die lichtjes.

 Maar kerst is voor mij natuurlijk meer als lichtjes. Het betekent de geboorte van Jezus. Het licht dat in de wereld kwam. En in wat voor duisternis we ons soms ook voelen. Als we het licht van boven verwachten zal het nooit echt donker zijn.

Ik wil iedereen heel fijne gezegende feestdagen wensen en hoop voor jullie allemaal een voorspoedig en gezond 2013

het is gelukt dus gaa ik weer verder met bloggen.

Het is gelukt. Picasso albums flink uitgedund en jawel hoor ik kan weer foto's plaatsen. Bedankt voor alle tips. En ga ik verder met bloggen......

Dinsdag was ik jarig. DH en ik hadden besloten het NIET te vieren. Maar toch waren eer een paar mensen die dat wel erg kaal vonden. Zo kwam 's middags Miny heel even langs om mij toch te feliciteren en een kadootje te brengen. Een heel mooi zwart lapje met rozen en een bloemen bon. Ook mijn vriendin Magrietha kwam  even langs en bracht iets leuks mee. Een leuk keramiek vaasje voor een heleboel kleine bloemetjes.
En toen dachten we dat we het hadden gehad. Immers met de kinderen staat nog steeds een dagje uit op de agenda. Die dag zou eind oktober zijn maar helaas kon dat toen niet doorgaan door de ziekte van DH.
Zoonlief belde nog op om me te feliciteren. Zijn vriendin is op dezelfde dag jarig als ik en ze zouden samen uit eten gaan.
En toen, na het eten zaten DH en ik lekker bij de brandende kachel en ineens merkte we aan Verdi dat er iemand aan de achterdeur stond. Maar die hadden we al op slot gedaan. Ik liep er heen en daar stond DD met haar gezin. Ze hadden besloten toch een uurtje langs te komen omdat ze het wel heel erg kaal vonden voor mij.

Ze hadden heerlijke apfelstrudel meegenomen en die werd in de oven warm gemaakt en kleindochter verzorgde dat allemaal. Met roomijs opgediend was dat een heerlijke traktatie. Kleinzoon had zich ondertussen in oma's stoel genesteld met een spannend boek.

En ze hadden ook leuke kadootjes meegenomen. Allerlei leuke kerstdingetjes voor in mijn "alternatieve" kerstboom

Kortom, ondanks alle tegenslagen toch een geslaagde verjaardag.
En gisteren was ook een dag met een gouden randje. De zon ging weer eens schitterend onder....

weinig nieuws

Er  valt weinig te vertellen. Het leven kabbelt hier zo rustig door. DH heeft ondanks de morfinepleisters nog veel pijn. Slapen gaat een paar uur per nacht.  Ik ga eigenlijk alleen de deur uit als het echt nodig is. En deze situatie zal nog wel een poosje zo doorgaan. We moeten ons dus maar proberen in huis te vermaken. Ondertussen worden we twee keer per dag verblijd met het bezoek van "onze"| eekhoorn.

Je ziet, fotograferen ben ik nog niet verleerd. En verder werk ik tussen de bedrijven door aan mijn tumblin blocks. Nog niet veel meer te laten zien. Wil daar mee wachten tot hij af is. Ach, het weer is er naar om te proberen je binnenshuis te vermaken. Lezen, af en toe even de TV aan en quilten. En dat, met alles wat "moet" gebeuren maakt dat ik me echt niet verveel als is het wel een beetje stil. Dan maar muziek aan.

En af en toe voor de broodnodige humor een leuk filmpje kijken...

Fijn weekeind allemaal......

Leuk ideetje voor de herfstvakantie?

Een leuk idee voor de herfstvakantie:
Bouw met de (klein)kids een 'insectenhotel' in je tuin!
Door de insecten in jouw tuin te laten overwinteren, bescherm je ze én heb je in de lente meteen insecten in je tuin. Hoe belangrijk insecten zijn in jouw leven, vertelt Stefaan De Tuindokter. Je komt ook te weten wat de dramatische gevolgen zijn van verdelgingsmiddelen. Bekijk het filmpje en maak je eigen 'insectenhotel'.

Als je op YouTube I(rechtsonder aan het filmpje klikt) kun je het filmpje groter bekijken.

Nog 4 andere manieren om een Insectenhotel te maken:

Insectenhotel met hout, riet of bamboe.
Boor gaten in houtblokken en bamboe of rietstengels. Zo zijn ze heel geschikt voor een insectenhotel. Ook een stapel hout in de tuin of een wal van takken is aangenaam om in te vertoeven voor heel wat insecten.

Insectenhotel in boomstronk.
Wil je dat het 'hotel' er wat rustiger uitziet? Neem dan bijvoorbeeld een dode boomstronk. Boor er gaten in van bijvoorbeeld 2, 4, 6 en 8 mm. Let erop dat de gaten schuin omhoog lopen zodat er geen regenwater in kan komen. Maak de gaten zo diep als de lengte van de boor. Schuur splinters aan de ingang van het gat weg.

Warm insectenhotel.
Een beschutte plaats zoals een zuidelijk gerichte heg of onder een stuk gevel is ook zeer geschikt.
Kant-en-klare insectenhotels.
In de winkel vind je ook kant-en-klare insectenhotels.

Hoe zie je of het hotel bewoond wordt?
Als er insecten komen wonen in hun hotel gaan die hun kamers afsluiten met allerlei materiaal: zand, klei, steentjes of zelfs rozenblaadjes. Daaraan kan je dus zien of ze er zijn. De insecten leggen in het hotel natuurlijk ook hun eieren, zodat er ook nieuwe bewoners geboren zullen worden.

Veel succes en plezier!

(Deze  Site  ontwikkelde in samenwerking met een ander bedrijf speciale 'insectenboxen'. Ze zijn beschikbaar vanaf de lente 2013. Je kunt ze nu al bestellen. (Zie de site)

duizend kleuren

Herfst..... het seizoen van de onvoorspelbare regenbuien. Maar ook het seizoen van de duizend kleuren. Het voorjaar met haar tere groene kleuren en dan de herfst met de rode, roest, bruine tinten.