Welkom

WELKOM op mijn blog.

Ik hoop dat je met veel plezier zult volgen wat er zoal rondom THE5OAKS te beleven valt.


Over de bewoners: HARRY , maatje van Yvon, opa van Nanne en Noud en YVON, (alweer bijna 20 jaar onafscheidelijk) maatje van Harry, moeder van Robbert en Yvonne, oma van Nanne en Noud. Over Jonze labradorvriend Binq, die alweer 2 jaar ons leven deelt. Over de andere dieren die er waren staan nog veel leuke verhaaltjes te lezen.

Ik schrijf over onze belevenissen, de verbouwing, de leuke en minder leuke dingen die op ons dagelijks pad komen. Over dat het heerlijk wonen is op het Overijsselse platteland.

En natuurlijk maak je me heel erg blij met je reactie!

Groetjes Yvon

zondag 8 juni 2014

Noorwegen, deel 1

Het begin was minder. Om 6 uur 's morgens moet ik DH wakker maken met de boodschap dat ik weer een aanval van boezemfibrilleren heb, Niets anders te doen dan extra medicijnen innemen, terug in bed en hopen dat het binnen een paar uur wegtrekt. Zo niet, nog een keer extra medicijnen en als het binnen 24 uur niet over is richting spoedeisende hulp. Een domper. Maanden hebben we hier naar uit gekeken en dan dit. Gelukkg, om tien uur gaat mijn hart weer over in een normaal ritme.
Wat te doen.
We besluiten toch op weg te gaan. Het meeste is al in de auto gepakt. En in plaats van om 10 uur vertrekken we om 1 uur toch richting Kiel. Moe van de aanval probeer ik in de auto een beetje bij te komen. Ik zal het de komende 24 uur heel kalm aan moeten doen maar...... we zijn op weg. Dus.........

Eindelijk is het dan zover, we gaan op vakantie. Naar Noorwegen. We hebben met de arts alles doorgesproken wat te doen "in geval van"en we mogen.
Omdat we er een rustige reis van willen maken gaan we al op zondag richting Kiel, daar voor één nacht een hotel nemen om zo de volgende ochtend op tijd bij de ferrie naar Oslo te kunnen zijn. Het hotel is Hotel Fischerwiege in Passade aan de Passadersee. Om te beginnen, het is verrukkelijk weer en we komenn dan ook tegen 6 uur aan bij een zonovergoten hotel.

 We hebben een erg mooie kamer, de vier ramen in de groene punt van de oude boerderij.


We eten heerlijk op het terras met een mooi uitzicht op de Passadersee . Een goed begin van dag 1 van de vakantie.

De volgende morgen al vroeg, na een heerlijk ontbijt vertrekken we richting Kiel. Gelukkig maar een half uur rijden. We zijn mooi op tijd en kunnenen als eerste inchecken.


Daarna hadden we nog anderhalf uur de tijd die we heerlijk in de VIP lounge mochten doorbrengen waar we gratis koffie of een drankje konden nemen.
En natuurlijk een paar mooie foto's van de Color Magic, het schip waar we mee naar Oslo zouden varen. De reis duurt ruim 24 uur dus best een hele tijd.

 En dan is het rijd om in te schepen. Omdat we mooi bij tijd zijn kunnen we als een van de eersten aan boord.


 Ook de hut is heerlijk, ruim, mooie badkamer en helemaal aan de voorkant van het schip zodat we een spectaculair uitzicht hebben.



Zo..... en vanaf nu genieten van de overtocht. Het weer is schitterend. De zon schijnt volop. Er is van alles te doen op het schip, 4 restaurants, fitness, winkelstraat, pup, eethuisjes, zonnendek,  glazen liften tot dek 15, noem maar op.... Maar eigenlijk is het heerlijkst, genieten van het uitzicht en de zee....


's Avonds heerlijk dineren en daarna nog even aan dek naar de ondergaande zon kijken.





 Windmolenpark bij Denemarken

De grote brug van Funen naar Seeland.

 Bij aankomst in de hut bleek ons bed al netjes opengeslagen te zijn. Wow wat een luxe en service.
's Morgen al heel vroeg genieten van de zon die op komt.
Daarna snel douche want we willen vroeg aan het ontbijt zijn. Waarom vroeg? Nou we mogen ontbijten in het observatorium op de 15 e verdieping van het schip. Daar heb je een panoramisch uitzicht terwijl het schip de Oslo fjord binnen vaart. Een geweldige belevenis.

En dan is het tien uur, tijd om de auto op te zoeken en te vertrekken. Eigenlijk begin de vakantie pas maar de reis naar Noorwegen toe was al een vakantie op zich en we hebben al een paar heerlijke dagen gehad.


donderdag 27 maart 2014

wat vliegt de tijd....

Zeker als er heel weinig uit je handen komt. Inmiddels alweer een keer op de spoedeisende hulp terecht gekomen met hartklachten en ook afgelopen maandagmiddag was het ineens raak. Gelukkig hebben extra medicijnen uitkomst geboden. Maar ik wordt er wel onzeker van.

Toch ben ik afgelopen weekeind wel naar het quiltweekeind geweest. Ik had een kamer voor mij alleen en heb vaak lekker rustig op mijn kamer gezeten en gelegen om uit te rusten. Maar toch ook de gezelligheid van het weekeind kunnen meepikken.
De foto's zeggen natuurlijk wel weer genoeg. Zoveel mooie dingen gemaakt en zoveel plezier..... Voor volgend jaar hebben zich gelijk alweer 28 dames opgegeven. Hier de deelneemsters van het afgelopen weekeind. Het was alweer de 6e keer. En het lijkt of het elk jaar gezelliger wordt....




We gaan er van uit dat tegen die tijd er iets aan mijn problemen gedaan zal zijn. De komende maand diverse keren voor onderzoeken naar Zwolle en dan, begin mei, de uitslag. Hopenlijk kan ik in mei wel op vakantie want dat zou een grote teleurstelling zijn als dat niet doorging.

Wil je alle foto's van het quiltweekeind zien? Dan moet je deze HIER  maar even kijken ....

zondag 12 januari 2014

Alweer 10 dagen...

Het nieuwe jaar is alweer 10 dagen oud en ik zag dat het alweer een maand geleden is dat ik voor het laatst een logje heb geschreven. Ik zag dat ik in het laatste logje de 4 nieuwe oude stoelen heb laten zien. Na het schrijven van dit logje kwamen we er nog 4 tegen op marktplaats en na een bod te hebben gedaan zijn we richting Noord-Holland gereden waar we ze konden ophalen. Omdat we maar een maar een paar km van zee waren en het zonnetje heerlijk scheen natuurlijk even uitwaaien in Egmond aan Zee.

 Daarna heerlijk kopje thee en een broodje in de strandtent die nog open was.


 Daarna weer richting auto want we hadden nog een beste reis voor de boeg.


 Oh ja, ik heb ook nog een ochtend met DD  wezen bloemschikken. Nou ja, bloemschikken. Er kwamen geen bloemen aan te pas. We hebben iets gebasteld voor de kerst. Maar het was heel erg gezellig.

En dan sta je op een mooie ochtend op en is dit wat je ziet.....
 Een cadeau toch?

 Natuurlijk.... de stoelen..... Hier de hele tafel met alle 8. Zeg nou zelf, mooi toch?



En de kerstloper die ik zo graag wilde maken is ook nog af gekomen. 
 En voor we het wisten was het alweer nieuwjaar. Pfff.... eigenlijk blij dat alles weer gewoon werd. Dus weer eens nadenken wat we zouden gaan doen de rest van de winter. En toen las ik op een forum over een haakalong. Elke week een paar randjes haken aan een deken. Leuk.... daar doe ik aan mee.


 Eerst begonnen met kleurtjes. Mmmm best leuk maar eigenlijk dacht ik met een beetje heimwee terug aan de mooie witte spreien die mijn oma altijd op bed had liggen. En dus voorlopig geen kleurtjes maar eerst een witte deken haken.


TOT SLOT.......
 een goed, gezond en vreedzaam 2014 . (het kan nog net.....)

donderdag 5 december 2013

Even bijpraten.....

Het is wel heel erg stil geweest de afgelopen maanden he. Het leven hier leek heel erg veel op een achtbaan. Het ene moment dachten we dat we nu weer lekker gewoon verder konden en voor we het wisten zaten we weer diep in een dal.  DH die weer ziek werd en toen, half oktober ikzelf die midden in de nacht per ambulance werd afgevoerd naar het ziekenhuis. En dan lig je ineens op de afdeling hartbewaking met een hart dat volledig ontspoort is. Kortom, er valt niet veel te vertellen dan alleen dat we nog steeds verzuchten: Pffff wanneer wordt alles weer een beetje normaal?

De afgelopen anderhalve maand heb ik best veel last van bijwerkingen van de medicatie die ik nu moet gebruiken om  mijn hart ritme onder controle te houden. Kortademig, heel moe, slecht slapen, last van mijn ogen en mijn concentratie is ook ver te zoeken. Kortom, ik had even geen puf om hier iets te schrijven. En bovendien had ik niets leuks te melden.

Maar, nu toch maar besloten om even een berichtje te plaatsen.
Zoals de meesten weten hebben we dit jaar een mooie grote eettafel gekocht. Maar daar ontbraken nog een aantal stoelen bij. Mijn wens is altijd geweest om daar 6 windsor stoelen bij te hebben. Maar die worden niet meer gemaakt. Althans ik ben ze nog niet tegen gekomen in beukenhout. Ik weet dat ze wel in Engeland te koop zijn maar voor meer dan 400 pond per stuk wordt dat een veel te kostbare zaak.

Ik zoek dus al een hele tijd op marktplaats en daar zag ik vorige week 4 stoelen staan. Precies die ik graag wil  En die hebben we gisteren dus opgehaald. 4 mooie stoelen voor een betaalbare prijs. We moesten er wel helemaal voor naar Baarle-Hertog, maar dat hadden we er wel voor over. Dit zijn ze.... Mooi he? Dus nu nog 2 te gaan....




zaterdag 28 september 2013

Dit is dan de plek waar het begint. Het kapucijnen klooster in Velp. Daar ben ik weer vier dagen geweest om te quilten in de stilte van het klooster. 
Na samen koffie te hebben gedronken met de andere deelneemsters konden we onze spullen naar de kamers brengen.


Slapen deden we in het dormitorium van het Clarahuis.

Dit is de refter, de plek waar we alle maaltijden gebruiken. Heerlijk eten, vers bereid uit de tuin van het klooster.



Zoals deze heerlijke salade met de bloemen van de Oost-Indische kers.


Natuurlijk heb ik  weer vaak zitten genieten van het heerlijke uitzicht. Een rustplek op momenten waarop je even alleen wil zijn. 



Maar ik was niet de enige die daar van ggenooit. Ook de andere deelneemsters kon je er regelmatig vinden

En niet te vergeten de twee "huis" (klooster) katten. kwamen ons regelmatig gezelschap houden.

En zeg nou zelf, dit uitzicht nodigt toch uit om van te genieten?

Maar dat was niet de enige plek waar je lekker kon zitten. 







Drie keer per dag gingen we voor een stiltemoment naar de kapel. 's morgens om half acht, 's middags om twaalf uur en om zes uur voor de laatste keer. 's morgens hielden we de stilte tot na het ontbijt. En de rest van de maaltijden mocht er wel gepraat worden. Het is eigenlijk best prettig om tijdens de maaltijd stil te zijn. Het is even wennen alleen de geluiden van de messen en de vorken te horen.

Op dinsdagavond heeft Wout Oosterkamp met behulp van zijn klankschalen ons heel veel geleerd over geluid, stilte en de beleving daarvan. Dat was een geweldige ervaring. 
Op woensdagmorgen hebben we een groepsfoto gemaakt rond het werk wat we tot dan hadden gemaakt. 



Heerlijk werken met de hand, rustig, zonder het geluid van naaimachines. Dat past zo bij waar die dagen om gaat. Even afstand nemen van de hectiek van alledag. Je bezinnen op de dingen van het leven die er toe doen. Ontmoeten, delen, tot rust komen, zowel lichamelijk als geestelijk.


Het waren weer inspirerende dagen en net als vorig jaar geen seconde spijt dat ik er aan heb deelgenomen. Jammer dat goede dingen zo snel voorbij gaan.