een triest verhaal

 Het gras staat hoog, en we zien dagelijks een moeder ree in het hoge gras lopen en dan verdwijnt ze ineens. Ze zoogt haar jong wat ze daar verborgen heeft.

 Daarna zien we haar weer weglopen.

En dan.... de volgende dag zien we ineens een trekker met een rotvaart over het land scheuren, ja scheuren, anders kunnen we het niet omschrijven. Hij maait het hoge gras.
We houden ons hart vast en hopen dat hij voordat hij het land ging maaien het had geïnspecteerd om de aanwezigheid van jonge reeën.
Helaas dat had hij niet gedaan en 's middags kunnen we zien dat het reekalfje het niet heeft overleefd. Een grote buizerd heeft het dode diertje gevonden.

 Ik kan me daar zo kwaad om maken. Ik weet dat het heel moeilijk is en veel werk om een grasland goed te onderzoeken. Maar het kan, zoals ik las op de facebook pagina van Clint Veelers. Daar stond dit stukje tekst en de daarbij behorende foto's.

Gister door het gras gelopen en vlaggetjes om te kijken of er wild in zit zodat de moeder de kalfjes uit de wei kunnen halen. 2 kalfjes (1ste foto) waren weg vanmorgen maar kwam tijdens maaien toch nog een verassing tegen, 2 hele jonge reekalfjes (foto 3 en 4) van amper 2 weken. Na het omheen maaien kwam moeders later terug om de kalfjes melk te voeden.

Zo hoor je je als rentmeester van de schepping te gedragen. En niet alleen maar denke n dat tijd geld is.

Gelukkig is er ook goed nieuws. Want een paar dagen later zagen we deze reeën familie lopen. Het kalfje is al groot genoeg om mee te mogen en loopt dus geen gevaar meer.

Inburgeren

Alweer de vierde week dat we onze nieuwe huisgenoot hebben. BINQ. 

Het eerste wat hij deed nadat we heb hadden opgehaald was: drinken, al kun je dit toch echt geen drinken meer noemen.

Met Jordy is Binq inmiddels dikke maatjes. Elke morgen rent hij de wei in om Jordy te begroeten. En als Binq met de baas het bos in wandelt dan vindt Jordy dat niet leuk en laat dat horen ook. En heel vaak vind je ze bij elkaar terwijl ze een potje knuffelen met elkaar.

 

Elke morgen is het eerste wat Binq doet, een poosje buiten op zijn kleedje liggen. Gelukkig voor hem kan al heel vaak de tuindeur open zodat hij lekker in en uit kan sjouwen. We verbeelden ons zelfs dat hij al een beetje is afgevallen. Want de hele dag is hij in touw. Hij sjouwt de baas echt overal achterna.

Een paar keer per dag heeft hij zijn dolle vijf minuten. Dan komt hij met zijn bal om je uit te dagen een potje te spelen.

Tja en auto rijden is zijn grote hobby. Zodra we de autosleutels pakken zit hij al voor de deur. Helaas kan hij  niet altijd mee. Maar hier mocht hij mee oud papier wegbrengen. En dan voorin, naast de baas.

Als je terugkomt met de auto dat zit hij erin voor je er erg in hebt. En als je dan de achterklep open laat blijft hij net zolang liggen tot je hem er echt uit komt halen. En alles wat voorbij komt, auto's, fietsers, wandelaars, hij reageert er niet op. Hij kijkt alleen maar..... wat een heerlijke hond.

Gisteren is hij mee geweest naar de dierenarts. Hij moest nog wat spuiten hebben, gechipt worden en we wilden even naar zijn oren laten kijken omdat we het idee hadden dat die een beetje ontstoken waren.

 Hij heeft zich fantastisch gedragen. Liet alle onderzoeken rustig toe. Gebit, Oren, injecties, chippen. Binq geeft geen krimp.

Kwispelend laat hij alles toe.

Vanmiddag moest ik even weg om boodschappen te doen. Ik ben nu alweer anderhalf uur thuis en waar is Binq?
Die ligt nog steeds lekker lui in het zonnetje achter in de auto. Ben benieuwd of hij er uit komt tegen etenstijd.........


Kortom: De inburgering van Binq is meer dan geslaagd.

De eerste dagen van Binq

Binq woont alweer 4 dagen bij ons. En het is alsof hij hier al jaren woont. Gelijk al vanaf dag één konden we hem los laten lopen. Want, waar Harry loopt, loopt Binq.

Gelijk vrijdag ochtend, toen Harry de auto inpakte (ik had nl. een quiltweekeind) liep hij gewoon mee naar de oprit. De auto stond nog niet open of hij zat er al in. De postbode kwam, Binq begroette hem maar bleef keurig in de buurt. Een kennis stopte voor een praatje, Binq begroetten hen maar bleef netjes in de buurt.

De eerste dagen waren Harry en Binq dus met z,n tweetjes. Maar de verhalen die ik hoorde als ik belde waren alleen maar positief. En toen ik zondagavond thuis kwam, was daar een dolenthousiaste Binq die me tegemoet kwam. En toen de auto moest worden uitgepakt mag je drie keer raden wie eer als eerst in zat...... Alsof hij wilde zeggen: "dat lukt je geen tweede keer, weg gaan zonder mij!".
Niet moeilijk te raden toch?

Het is alsof Binq al heel lang hier woont. Inmiddels weet hij zoveel dingen. Zoals Jordy. Al heel snel hebben ze kennis gemaakt en nu zijn ze steeds vaker in elkaars gezelschap. Het avond ritueel, Jordy die komt melden dat het echt etenstijd is,  heeft Binq ook al snel door. Hij is er dan ook altijd in de buurt.

 Lekker even snuffelen aan elkaar..

 En dan, als de baas met de slobber door de poort gaat en Jordy er achteraan kuiert, is het Binq die de gelederen sluit.

 Het geuzelvendel op de thuismars.....

 En als de baas het hooi in het stalletje doet wacht Binq .....

 En dan is het alweer avond geworden. Een uitgetelde hond ploft neer. Lekker bij de kachel.

Het is zo bijzonder om te zien hoe snel Binq zijn plekje bij ons heeft gevonden. Toen we reageerden op de oproep voor een nieuw thuis voor Binq vertelde zijn baasje dat hij echt niet wegloopt. Ik weet nog dat ik dacht dat dat wel zo kon zijn maar dat hij dat bij ons echt niet gelijk zou doen. Maar Robby had gelijk. Hij loopt echt niet weg. En zeker  niet de weg op. En waar Harry loopt, loopt Binq en waar we zitten, ligt Binq (meestal onder de tafel). 's Morgens om 7 uur ligt hij nog rustig op zijn kussen en als hij ons dan hoort of ziet moet gelijk die staart weer overuren maken. Want wat je ook doet of zegt, altijd is er die kwispel.... Kort om..... Binq is een geweldige hond. Dank je wel Robby en  Marinda dat jullie hem aan ons hebben toevertrouwd.



Er is een gedicht van Aart van der Leeuw. Als ik Harry en Binq zo rond zie lopen over het erf dan moet ik gelijk aan het eerste deel denken:

De landman gaat, nu de avond is gevallen, 

En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond; 

Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen, 

En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.

En zo is het..... Als een schaduw volgt Binq trouw zijn nieuwe baas.

De verhuizing

En vandaag was het dan zover. We zouden Binq ophalen. Al vroeg op pad. Het is toch 5 kwartier rijden.
Best zenuwachtig. Hoe zou hij in het echt zijn? Zou de klik er zijn?

We kwamen iets te vroeg aan maar de eigenaar was buiten aan het werk. Hij begroette ons en terwijl hij dat deed kwam er een groot, zwart, ietwat onbenullig lompe viervoeter aanstormen. Dat was dus Binq. Zo enthousiast, zo vriendelijke, zo lief. Echt ik viel als een blok voor hem en hij? Hij voor Harry.
Na allerlei informatie over gedrag, voeding e.d. was het een emotioneel afscheid. Maar hij is dan wel verhuisd, ze zullen altijd welkom blijven als ze hem willen bezoeken.
En wij gaan zeker nog een keer die kant op...

In de auto was Binq rustig al piepte hij af en toe wel wat. Dus voor we de snelweg op draaiden even, op advies van zijn baasje, door rijden en een boswandelingetje maken.

Thuis gekomen eerst het huis door. We kwamen er achter dat hij (gelukkig) geen trappen kan lopen.
Toen was het tijd om het erf rond te gaan.

En tja..... als dan je nieuwe baas weer naar buiten gaat vind jij dat niet leuk.

Binq zou een stevige drinker zijn was ons verteld. Maar goed dat we gewaarschuwd waren want inderdaad. Hij is een onbenullige drinker. Op advies geen bak water maar een emmer water neergezet. Wow..... wat een natuurgeweld. Dat kun je geen drinken meer noemen, dat is tanken...... Ik heb er een filpmje van maar dat houden jullie nog tegoed.

 's Middags stond een wandeling over de weilanden op het programma en kennismaking met Jordy. Nou, dat was snel gedaan. Jordy keek met een blik van: "Oh.... weer een labrador?". En Binq keek met een blik van "Ohhhhh zo'n kleintje, dat kun je toch geen paard noemen". Dus dat hadden de heren snel geregeld.

 En kuieren met de nieuwe baas is toch best leuk. En ook voor de nieuwe baas is dat leuk. Waar hij gaat, gaat Binq. Als hij aan tafel gaat zitten, ligt Binq aan zijn voeten.

En niet zomaar aan zijn voeten. 

De dag werd afgesloten met samen Jordy eten brengen en samen met de kruiwa gen hooi naar de wei. En toen samen naar huis lopen. En nu? Nu ligt mijnheer uitgeteld onder de tafel te slapen.

We zijn nog geen halve dag verder en het is alweer zover dat er een tuinkussen onder de tafel ligt en Binq heeft daar zijn eigen tent...
Ja het komt allemaal goed met onze nieuwe huisgenoot. Wij genieten van hem en hij van ons.