Welkom

WELKOM op mijn blog.

Ik hoop dat je met veel plezier zult volgen wat er zoal rondom THE5OAKS te beleven valt.


Over de bewoners: HARRY , maatje van Yvon, opa van Nanne en Noud en YVON, (alweer bijna 20 jaar onafscheidelijk) maatje van Harry, moeder van Robbert en Yvonne, oma van Nanne en Noud. Over Jonze labradorvriend Binq, die alweer 2 jaar ons leven deelt. Over de andere dieren die er waren staan nog veel leuke verhaaltjes te lezen.

Ik schrijf over onze belevenissen, de verbouwing, de leuke en minder leuke dingen die op ons dagelijks pad komen. Over dat het heerlijk wonen is op het Overijsselse platteland.

En natuurlijk maak je me heel erg blij met je reactie!

Groetjes Yvon

zaterdag 29 september 2012

Te gast bij de kapucijnen.

Het is weer voorbij.
Het waren vier indrukwekkende dagen. Was van te voor best wel gespannen wat het allemaal zou brengen en hoe ik het zou ervaren.
Maar ik had mezelf voorgenomen om overal "open" voor te staan.
En dan nu  het "verslag" van hoe de dagen zijn verlopen. Ik heb veel reacties gehad dat jullie nieuwsgierig zijn hoe quilten in een klooster is geweest.
Rond half acht kwamen we aan bij het kapucijnenklooster in Velp (bij Grave).
We zouden de vier dagen doorbrengen in het Clarahuis, het gastenhuis van het klooster.

En daar zit je dan met tien dames die zich ook hebben opgegeven voor deze midweek "quilten in het klooster".
Eerst even koffie drinken.
Dan is het tijd om je kamer op te zoeken, je spullen uit te pakken en rond negen uur is dan de officiële kennismaking.
Tegen 11 uur is het echt tijd om je slaapkamer op te zoeken.
Slapen.
Maar dat valt niet mee.
Zoveel indrukken na een (toch wel erg) lange dag maakt dat het pas diep in de nacht is als ik in slaap val.
Ik had het raam open laten staan en het was koud, erg koud maar te moe om het raam dicht te doen wordt ik om kwart over zes wakker van de wekker.
Want het is vroeg opstaan in het klooster.
Rond kwart over zeven is het de tijd om naar de kapel van het klooster te gaan voor het eerste ochtendgebed. 

Want het is belangrijk dat gasten meeleven met de dagorde van de leefgemeenschap: samen bidden, zingen, eten en ook afwassen. En dat drie keer per dag. 
Na de eerste gebedsdienst in de kapel, waarin het stil zijn best even moeilijk is (20 minuten is dan echt lang hoor) lopen we in stilte door de gangen van het klooster 


naar de refter (eetzaal) waar we ontbijten en ook dat gebeurt in stilte. Het enige geluid is het geluid van de messen en vorken. 

Dan, om half negen, na het slotgebed mag er weer gepraat worden. En dan merk je pas hoe stil stilte is. 
Na het afruimen en afwassen is er eerst een korte rondleiding door het klooster, gegeven door de gardiaan .
Hij weet heel boeiend te vertellen over het ontstaan van het klooster. 
Er mochten foto's gemaakt worden en daarom kan ik jullie ook aan de hand van foto's verslag doen. 
Een van de bijzondere plekken was de entree met het "soep" bankje. Als er vroeger vreemdelingen of bedelaars aanklopten bij het klooster werden ze daar binnen gelaten. (De rest van het klooster was voor buitenstaanders nl. niet toegankelijk). Vaak werd er om eten gevraagd en dan mochten ze gezeten op het soepbankje het eten opeten. 

Na de rondleiding gaan we weer terug naar het Clarahuis waar we zullen beginnen met het quiltprogramma van de midweek. 
De organisatrice van de midweek , José van den Bogaard, had aan de hand van foto's die er in en rond het klooster waren gemaakt, blokken ontworpen. 
Sommige blokken zijn geïnspireerd op de glas in loodramen. 










Andere zijn eenvoudiger voor de beginnende quiltsters.
 Het was de bedoeling dat je een blok uitzocht wat je aansprak en dat ging maken.
En zo gingen we aan de slag. 
Allereerst de kleuren en stofjes uitzoeken waarvan je je blok wilde maken. 
En in mijn geval duurt dat altijd best lang. Het was de bedoeling dat je vier blokken maakte met de hand. 
Halverwege de ochtend was er koffiepauze waarin we gezellig met elkaar kletsen over van alles en nog wat. 
Maar in principe was het de bedoeling dat het tijdens het quilten rustig was. Niet dat er niet met elkaar gesproken werd maar wel proberen het rustig te houden.
Toen was het alweer twaalf uur en weer tijd voor het middag gebed. Weer de wandeling naar het klooster waarbij me dit bordje opviel...
Ik als rechtgeaarde katten liefhebsters was daar wel door geïntrigeerd. Maar dat moest wachten ..... 
Na het middaggebed was er de middagmaaltijd waarbij er wel weer gesproken mocht worden. Het eten was sober maar heerlijk. Allemaal verse produkten die 's morgens uit de moestuin van het klooster waren gehaald.
Een schitterende grote moes- en bloementuin waarvan ik later meer foto's zal laten zien.
Daarna hadden we vrije tijd en ging ik het mysterie van de katten ontrafelen en zoals altijd heb ik mijn fototoestel overal bij me. 
Dus op onderzoek uit! Dan zie ik een gebouw. (Later hoorde ik dat dat de oude bakkerij was). En daar zie ik dit:
Een deur met een kattenluikje....... De deur staat op een kier dus ik ben even binnen gaan kijken. En dan zie ik het verblijf van de katten. Een kattenbak, etensbakjes. In de oude broodtrog een mandje met een lekker dekentje. En in de hoek ook nog een stoel waar ze op kunnen liggen. 


Niet veel later kom ik één van de bewoners van de oude bakkerij tegen. 
En toen was het tijd voor het middagprogramma. Heerlijk creatief bezig zijn. 
Na het avondgebed en de avondmaaltijd verrastte Wout Oosterkamp ons in de mooie kloosterkerk met een presentatie over en met klankschalen. Over wat voor invloed geluid en stilte kan hebben. Dat was zo boeiend dat voor de meesten van ons het veel te snel voorbij was. 

De rest van de avond werd weer aan quilten besteed en toen was de eerste dag al weer voorbij. En  zo waren ook de andere dagen, terwijl we steeds gemakkelijker het ritme van het klooster aannamen. 
Drie keer per dag een gebed. Daar tussendoor quilten. En wandelen in de kloostertuin. 
Of heerlijk genieten van het uitzicht bij het stiltebankje.




Veel te snel waren de dagen voorbij. 
De laatste keer alweer dat we naar het ochtendgebed gingen. 
We hadden op verzoek van de gardiaan onze werkstukken meegenomen en die werden op het altaar rond de bijbel gelegd. 
Eén van ons vertelde wat haar had geïnspireerd tijdens het werken eraan.
 Anderen vertelden hoe zij deze dagen hadden ervaren. 
Het was een heel mooi moment toen tot slot de zegen werd uitgesproken over ons allemaal. 
Een moment van verbondenheid. 
Ik heb genoten van het schitterende gebouw, de mooie tuinen, de stilte. 
Ik heb de stilte ervaren tijdens de gebedsmomenten gedurende deze dagen.  Het ritme van op vaste tijden je werk onderbreken om je te bezinnen. 
Ik heb genoten van de manier waarop we met onze hobby zijn bezig geweest. Daarbij geïnspireerd door de plek waar we waren.
 Ik heb genoten van de nieuwe mensen die ik heb ontmoet.
 De stille momenten die we met elkaar hebben gedeeld, de vrolijke momenten die er ook heel veel waren. De gesprekken die het ene moment ernstig waren en daarna weer vrolijk. Er is gelachen en gehuild. 
Heel even was ik onderdeel van een geloofsgemeenschap en alhoewel dat wennen was al heel snel een gevoel kreeg er een klein onderdeeltje van te zijn. 
 Kortom, ik heb er absoluut geen spijt van en zal zeker weer gaan als er volgend jaar (hopelijk) een vervolg aan wordt gegeven. 





14 opmerkingen:

Christina zei

Het eerste wat ik dacht: wat zul jij jezelf tegengekomen zijn. Als er iemand graag praat ben jij het wel. Fijn om te lezen dat het jullie zo goed is bevallen. Het lijkt me een heel aparte belevenis waar je nog vaak aan terug zult denken.

Heleen zei

Bedankt voor het verslag! Heel bijzonder en ik kan me voorstellen dat je na zo'n ervaring nog eens een keer er heen wil. Heel boeiend.

Hennie Schutter-Weening zei

Zoals je het beschrijft lijkt het me heerlijk om mee te maken, En prachtige foto's.

Els koetsier zei

Wat heerlijk om van een afstand mee te genieten, bedankt dat je ons mee laat genieten van jullie week.

Tilly zei

Yvon, ik heb genoten van je verhaal en prachtige foto,s. Daar wordt je stil van. Het lijkt mee geweldig om dit mee te maken.

Tilly zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
margrith zei

mooi om te lezen.

Floor zei

Wat ziet dat er prachtig uit, en wat een mooi verslag heb je er van gemaakt!
Ik werd al rustig en ontspannen van het lezen en kijken, bedankt.
Lijkt me heel fijn om daar te zijn, net alsof de wereld even stilstaat.
Geen t.v. en internet, geen telefoon. We willen het allemaal graag hebben, maar wat is het fijn om even zonder te zijn.
Je bent vast weer helemaal opgeladen.
Groetjes,
Floor

Guusje, zei

Wat een mooi verslag. Het lijkt me geweldig om dit een keer mee te maken. Kan me dan ook heel goed voorstellen dat je ervan hebt genoten.

Bianca zei

Klinkt erg indrukwekkend en vooral kalmerend. Hoop dat je een fijne tijd gehad hebt, maar als je weer wilt gaan lijkt me dat van wel.
Het lijkt me een heel spiritueel weekend, leven met stiltes en opgenomen worden in zo'n gemeenschap.
Wat heb je gemaakt???

Marrie-jette zei

Wat heb je er een mooie film van gemaakt!Heel indrukwekkend en de rust die er uitstraalt.dankjewel.

Chris zei

Oh Yvon, ik heb hier in alle rust zitten genieten van je logje, de foto's en het filmpje. Wat heb je daar een mooie passende muziek bij gezet. Wat een rust en wat een prachtige combinatie van creatief bezig zijn in zo'n omgeving. Ik denk dat ik, als ik daar zou zijn en mee zou doen, er heel erg bij zou stil staan dat het creatieve bezig zijn een geschenk van God is, waar je heel erg van mag genieten. Dank je wel!!!

Wilma zei

Hallo Yvon,
wat bijzonder, een midweek quilten in een klooster. Mooi verslag heb je ervan gemaakt. Om even in alle rust van te genieten.
Bedankt dat je het allemaal met ons wil delen.

Vero nickyschannel zei

gewoon prachtig !!!

Er is een fout opgetreden in dit gadget