Welkom

WELKOM op mijn blog.

Ik hoop dat je met veel plezier zult volgen wat er zoal rondom THE5OAKS te beleven valt.


Over de bewoners: HARRY , maatje van Yvon, opa van Nanne en Noud en YVON, (alweer bijna 20 jaar onafscheidelijk) maatje van Harry, moeder van Robbert en Yvonne, oma van Nanne en Noud. Over Jonze labradorvriend Binq, die alweer 2 jaar ons leven deelt. Over de andere dieren die er waren staan nog veel leuke verhaaltjes te lezen.

Ik schrijf over onze belevenissen, de verbouwing, de leuke en minder leuke dingen die op ons dagelijks pad komen. Over dat het heerlijk wonen is op het Overijsselse platteland.

En natuurlijk maak je me heel erg blij met je reactie!

Groetjes Yvon

zaterdag 17 september 2011

Ochtendritueel

Verdi is onze blonde labrador. Omdat we nogal afgelegen wonen komt hij niet zo vaak met andere honden in aanraking. Hij heeft (had) twee vriendjes. Joop-ie. De retriever van een vriendin die een paar keer per jaar komt logeren.

En er was natuurlijk Joris. Zijn maatje die een paar honderd meter verderop woont. Elke morgen kwam de buurvrouw langs en dan speelden die twee een poosje en liepen we de weg af. Tot 18 april. Toen is Joris aangereden en overleden. Voor Verdi een groot verlies en weken heeft hij trouw iedere morgen zitten wachten op Joris die nooit meer kwam.


Nu is er weer een opvolger voor Joris. Dexter... ook een blonde belg. Net als Verdi komt hij uit Vlaanderen. En het ochtendritueel is weer hervat want... hetklikt geweldig tussen die twee....

woensdag 14 september 2011

Ook verhuisd?

Al meer dan  3 weken hebben bijna 400-duizend web-loggers geen toegang meer tot hun web-log. Ze zijn a.h.w. "dakloos". Ik ben één van die web-loggers. De problemen zijn nog steeds niet opgelost en het is maar de vraag als we (ooit) weer toegang krijgen, we ons web-log nog wel aantreffen zoals we het hebben achtergelaten. Zijn alle foto's er nog? alle gadets? Niets daarover is nog zeker.
Het geduld werd erg op de proef gesteld en uiteindelijk hebben heel veel besloten elders onderdak te zoeken.
Zoals jullie weten ben ook ik wegens het onbewoonbaar worden van mijn web-log verhuisd.


Heel veel web-loggers hebben noodwongen die beslissing genomen. Als je een web-log hebt en inmiddels ook ben verhuisd dan kun je dat doorgeven op de site van Uitwijkpost . Daar worden alle "adreswijzigingen" op alfabet bijgehouden. Misschien handig om deze mogelijkheid ook op je eigen (nieuwe) blog te zetten. Hoe meer mensen dit weten hoe sneller de weg naar je blog weer is gevonden.

dinsdag 13 september 2011

Op plavuizen jacht

Vanmorgen zijn we plavuizenjacht gegaan. Ik zag daar als een berg tegenop. Want al weten we ongeveer wat we willen. Het kunnen vinden is een tweede. En het liefst ook nog binnen budget. In de begroting van de aannemer stond wel een stelpost voor tegels en plavuizen maar naar onze (bescheiden) mening wel wat aan de lage kant. Zeker nadat we al wat vooronderzoek hadden gedaan wat prijzen betreft.

En we willen wel graag binnen het budet blijven. En als het kan eronder want dingen zullen altijd duurder uitvallen dan begroot.

En als je een goed adres wilt vinden zonder eerst half Nederland te hoeven afstruinen ga je om je heen vragen naar de ervaringen van anderen. En zodoende kwamen we terecht bij Meijer tegelhandel in Lutten.


Ik had van te voren netjes een lijstje gemaakt van alle vertrekken met het aantal m2 en de prijs die in de begroting als stelpost was aangehouden.

En ik kan nu al zeggen dat we zijn geslaagd. Professioneel en snel werden we geholpen. Onder het genot van een kop koffie eerst praten over wat we gingen bouwen, waar het aan moest voldoen, wat onze smaak was etc. etc.  En toen ging het eigenlijk heel snel. Alleen de tegels en plavuizen die aan onze smaak voldeden werden getoond en uiteindelijk was de eerste plavuis die ons werd getoond ook degene waar uiteindelijk onze keus op viel. Alles krijgt een strakke (industriele) uitstraling. Stalen profielen (in het zicht), veel glas (tot boven aan toe). Witte muren, geen plafond. En daar past de plavuis die we hebben uitgezicht prima bij. Een mooie iets genuanceerde plavuis met wat relief erin. Afmetingen? 45 x 45 cm. Dan voorkom je dat je een grote te egale vloer krijgt. Het heeft wel wat van leisteen weg.



Voor de badkamer waren we nog sneller klaar. Gelijk bleek de keuze die ons werd getoond de juiste te zijn. Ik wil ook in de badkamer een sobere, strakke uitstraling. Dus er is gekozen voor glanzend witte wandtegels van 25 x 45 cm en een antraciet grijze vloertegel die iets stroef is. Geadviseerd werd niet te grote plavuizen voor de badkamer te nemen om zo nog meer uitglijden te voorkomen.

Verder wordt er op een speelse manier met deze twee tegels gewerkt. Er lopen banen van de vloer door in de muur op de plek van het toilet, de wastafels en de douche. Het getekende ontwerp moet nog komen maar dat zien jullie later wel.
 Oh ja, we krijgen ook plinten van dezelfde plavuis soort met als afdekking een heel dun aluminium profiel (voorkomt dat de randjes smerig worden)

.
Zo dus we hebben een productieve morgen gehad en..... we zijn echt flink binnen het budget gebleven. Wow... daar hadden we niet op gerekend.

maandag 12 september 2011

Even rust ????

Na een letterlijk onstuiminge eerste week lijkt het de komende weken rustiger aan te gaan. Eerst moet de fundering hard worden en dan pas kan de staalconstructie worden aangebracht. Dus tijd om op jacht te gaan naar tegels, sanitair etc.

zondag 11 september 2011

Slim

Brrrr. Herfst
Het is nu echt herfst. De bladeren aan de bomen veranderen al weer van kleur. Het is nat. Echt nat. Niet zomers nat maar herfst nat. Overal hangen spinnenwebben. De meeste vogels zijn al naar zonniger oorden vertrokken. En wij gaan een winter tegemoet waarin er heel veel anders zal lopen dan normaal. Er wordt gebouwd. Dat betekent dat tijger (de kat) geen gebruik meer kan maken van zijn kattenluik.

Maar hij is slim. Als hij binnen wil dan gaat hij bij de schuur zitten (lekker droog onder het overstek) en kijkt net zo lang naar het keukenraam tot dat ik hem zie. ALs ik dan zwaai, rent hij naar de voordeur en op het moment dat ik die open doe glipt hij naar binnen. Als hij naar buiten wil dan springt hij op  de vensteerbank ik de keuken en beegint met zijn poot over het glas te vegen. Als ik dan opkijk spingt hij er van af en gaat voor de deur naar de gang zitten en dan rent hij voor me uit naar de voordeur. Ja, dieren zijn slim....

herfst

Spinnenwebben, ze zijn niet weg te denken als je aan de herfst denk.

zaterdag 10 september 2011

Het is alweer twee jaar geleden

Dat we de stichting Jopie's Dromenquilt hebben gesticht. Precies twee jaar geleden gingen we naar de notaris om de akte te passeren. Het was een feestelijke dag en in de twee jaar die sinds dien zijn verstreken zijn al honderden kinderen blij gemaakt met een echte "Jopie's".


Jopie zelf mocht als oprichtster de akte tekenen. En daarna kreeg ze van Els de eerste echte Jopie's uitgereikt.

Iedereen die heeft meegewerkt aan het succes van ONZE stichting:



vrijdag 9 september 2011

Sometimes the best man for the job is a woman

Vandaag moesten we stenen gaan uitzoeken. De stenen voor het nieuwe gedeelte moeten natuurlijk wel aansluiten bij die van het oude gedeelte. Of, als dat niet lukt, totaal anders. Maar we gingen uit van de eerste opotie. Afgelopen week was er een steen uit e muur gesloopt (op een plek waar de muur toch tzt moet verdwijnen) en die was schoongemaakt om een goed beeld te krijgen.
En gewapend met die steen gingen we vanmiddag dus naar een bouwmaterialenhandel. Wow en dan weet je even niet wat je ziet. Echt honderden soorten stenen. Allemaal in stukjes van 1 vierkante meter aan een heel lange wand. Pffff. Gelukkig (dachten wij) hadden we een afspraak gemaakt voor een beetje ondersteuning. Want als je daar binnenkomt zie je door de bomen de stenen niet meer. De verkopeer had al een aantal stenen opgehaald die volgens hem wel pasten bij de "oude" steen. Zelfde formaat, glad en niet met relief. Maar ik vond de kleuren niet goed passen. Of te rood of te geel en volgens mij hebben we juist een steen waar wel wat verschillende kleuren inzitten vanwege het bakproces en meer naar de bruinige kant. En ik ben een mens van kleur. Dus ik langs die hele wand op zoek naar wat volgens mij de juiste kleur was. Ineens zie ik het. Dus ik houd de "oude" steen er bij en inderdaad bijna geen kleur verschil. En de heren waren verbijsterd. Dat ik zomaar in één keer de goede steen had gevonden. Ik dus trots...... Wat vrouwen hebben geen verstand van bouwen. Nou quiltsters in ieder geval wel want die hebben verstand van kleur..... Binnen een half uur stonden we weer buiten....
En dit is hem dus geworden:
vormbak waalformaat WF Bruin.

Het storten van het beton

Nog geen week na het begin kan het beton worden gestort. Wat gaat het snel.
Helaas zal het werk nu een paar weken niet verder kunnen. Eerst moet het beton hard worden en sterk genoeg om de staalconstructie te kunnen dragen. Wel wordt het grondwerk nog wat bijgewerkt en dan is het afwachten. We hebben in die weken wel tijd om verder materialen te gaan uitzoeken. Zoals: welke stenen gebruiken we. Tegels, sanitair etc. etc.

woensdag 7 september 2011

Wapening, dag 2

Dinsdag (en niet maandag, zoals in de aanhef van het filmpje staat) 6 september is de 5e dag van de verbouwing. De 2e dag dat er gewerkt wordt aan het aanbrengen van de wapening. De dag begint met best prettig weer. Droog en af en toe een zonnetje. Maar in de loop van de middag gaat het er steeds dreigender uitzien.....

maandag 5 september 2011

zondag 4 september 2011

Hoe het was en hoe het wordt.....

De fundering

Na het ontgraven kan met de voorbereidingen voor de fundering worden begonnen. Dat betekend riolering aanleggen, leidingen leggen want als eenmaal de betonvloer er op ligt kun je er niet meer bij. Een van de nadelen is dat de afvoeren van de hemelwaterafvoer moet worden losgekoppeld. Die worden nl. in een later stadium buiten het te bebouwden oppervlak aangelegd. En daar moet dan een tijdelijke oplossing voor worden gevonden.  En die hoeft natuurlijk niet echt mooi te zijn. Nou mooi is die oplossing niet geworden maar wel effectief.
En ook aan de andere kant is een oplossing gevonden om het water weg te laten lopen.

En dan kan worden begonnen met het andere werk.......

Het ontgraven ....

Nadat de tuin is leeggehaald kon met de verbouwing worden begonnen. Alleerst moest het hele stuk worden ontgraven..... En dat ging snel, heel snel.



De verbouwing

We zijn al een aantal jaren bezig ons voor te bereiden op: DE VERBOUWING. En eindelijk is het zover. Voordat we konden beginnen is er een heleboel voorwerk gedaan. Hoe willen we het precies. En..... is dat mogelijk. Krijgen we daar toestemming voor. Het afgelopen jaar zijn we daar vooral met het maken van tekeningen, berekeningen etc. heel erg druk geweest. Pff. wat komt er veel kijken. Het is veel meer dan een tekeningentje maken, een bouwvergunning aanvragen en voila.....

Toen we eindelijk wisten hoe we het wilden moest een stappenplan worden gemaakt. Eén van de stappen was het leeghalen van de tuin. En dat ging me best aan het hart. Want het was een heerlijke plek.....
Dus nadat alles rond was, moest stap 1 gezet worden:
Het leeghalen van de tuin. Voordat met het grote werk kon worden begonnen moest er veel worden teerug gesnoeid. Een tijdelijke vijver worden aangelegd en geprobeerd worden zoveel mogelijk kikkers te redden.

En toen was het 18 augustus. De dag dat alles eruit zou worden gehaald. En dat heeft best heel veel emotie opgewekt.